Φεστιβάλ 61ων Δημητρίων, από το Α ως το Ω: όλα τα καλά!

Το θέατρο συνομιλεί με τον χορό, η μουσική με τις εικαστικές τέχνες, ο κινηματογράφος με τη λογοτεχνία και οι παραστατικές τέχνες με τις ψηφιακές μορφές δημιουργίας. Τα 61α Δημήτρια, ο πιο ιστορικός πολιτιστικός θεσμός της Θεσσαλονίκης, έρχονται τον Οκτώβριο, με λέξη κλειδί και συνεκτικό ιστό των εκδηλώσεων τη λέξη Ρεύματα. Γιατί τα νερά πάντα συνέδεαν τη Θεσσαλονίκη με τον κόσμο, τους ανθρώπους που έφθαναν και έφευγαν, τις γλώσσες που αναμειγνύονταν, τις ιδέες που ταξίδευαν, τις τέχνες και τα γράμματα που τη μεταμόρφωναν. Τα θαλάσσια ρεύματα έφερναν στη Θεσσαλονίκη εμπορεύματα, ανθρώπους, γλώσσες και πολιτισμούς. Τα ιστορικά ρεύματα διαμόρφωσαν τη Θεσσαλονίκη ως τόπο συνύπαρξης, μετακίνησης και ανταλλαγής. Και σήμερα, περισσότερο από ποτέ, πλην των θαλάσσιων ρευμάτων, υπάρχουν και τα αόρατα ρεύματα: τα ψηφιακά δίκτυα που μας συνδέουν, οι πληροφορίες που διασχίζουν τον πλανήτη με ταχύτητα φωτός, οι εικόνες που διαμορφώνουν τη μνήμη μας, οι αλγόριθμοι που οργανώνουν την καθημερινότητά μας, μετακινούν τις βεβαιότητές μας και αλλάζουν τις διαδρομές μας. Απρόβλεπτες συναντήσεις, αυτό είναι το φετινό μενού των 61ων Δημητρίων, συναντήσεις που δεν γνωρίζουν σύνορα ούτε πειθαρχούν σε διαχωρισμούς. Μέρες και νύχτες πολιτισμού που όλον τον Οκτώβρη θα διασχίσουν τόπους, εποχές και αισθητικές, συνδέοντας το χθες με το σήμερα και τη Θεσσαλονίκη με το παγκόσμιο. Η Thess Voice ξεφυλλίζει τον κατάλογο των φετινών εκδηλώσεων των φετινών 61ων Δημητρίων, συστήνει τα must see και υποδεικνύει μερικά be there από το ρεπερτόριο του φεστιβάλ και με διαβάθμιση από το άλφα ως το ωμέγα!

Al Di Meola: Mε μια καριέρα που εκτείνεται σε περισσότερες από πέντε δεκαετίες, ο Al Di Meola, ο κορυφαίος δεξιοτέχνης της κιθάρας, συνδυάζει με μοναδικό τρόπο jazz fusion, latin, flamenco, world music και κλασικές επιρροές. Σταθμός στην πορεία του υπήρξε το ιστορικό ακουστικό τρίο με τους Paco de Lucía και John McLaughlin και το θρυλικό άλμπουμ Friday Night in San Francisco, που καθόρισε την ιστορία της κιθάρας. Τι να περιμένει η Θεσσαλονίκη; Μα φυσικά ένα best of χαρμάνι τραγουδιών είτε από τις σόλο δουλειές του είτε από τις συνεργασίες του με τους Herbie Hancock, Carlos Santana, Phil Collins και Stanley Clarke, με την γνωστή εκρηκτική τεχνική, τη ρυθμική πολυπλοκότητα και την έντονη λυρικότητα του δεξιοτέχνη κιθαρίστα.

Billy Cobham: «Στη μουσική δεν μπορείς να πεις ψέματα, ο κόσμος θα καταλάβει και θα πει ποιος πραγματικά είσαι. Έτσι όσο περισσότερο είσαι ο εαυτός σου, τόσο περισσότερο ο κόσμος θα ενθουσιάζεται. Γιατί στη μουσική, και ιδιαίτερα στην τζαζ, είναι η ελεύθερη ψυχή που αναζητά το ταίρι της». Ο κορυφαίος fussion ντράμερ του πλανήτη και μία από τις σημαντικότερες και πιο επιδραστικές προσωπικότητες στην ιστορία της jazz fusion, σε μια μυσταγωγική νύχτα παρέα με το κουιντέτο του. Με την εκρηκτική του ενέργεια, την απαράμιλλη τεχνική του και το μοναδικό προσωπικό του ύφος, ο Cobham έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στη σύγχρονη μουσική: Mahavishnu Orchestra και John McLaughlin, Miles Davis, Stanley Clarke, Wayne Shorter, Chick Corea, George Benson, Gato Barbieri και φυσικά το εμβληματικό «Stratus» που έγραψε τη δική του ιστορία αποτελώντας τη βάση για το τραγούδι «Safe From Harm» των Massive Attack. Οι «μπαγκέτες του Θεού» στη Θεσσαλονίκη, για μία μουσική εμπειρία γεμάτη δεξιοτεχνία, αυτοσχεδιασμό και αυθεντική jazz fusion.

Γιώργος Σίμωνας, Αι γυμνισταί: Ένα θεατρικό στο οποίο πρωταγωνιστούν δύο ηλικιωμένες κυρίες, που διασταυρώνονται κατά τύχη με δύο μεσήλικες άντρες, γυμνιστές, στην παραλία όπου σκόπευαν να κάνουν το μπάνιο τους. Αυτοί τις καλούν σε ένα ραντεβού το ίδιο απόγευμα στο κοντινό beach bar. Η τυχαία γνωριμία φέρνει τους τέσσερις χαρακτήρες αντιμέτωπους με κρυφές επιθυμίες, τον φόβο του θανάτου και, φυσικά, με την ανάγκη του κάθε ανθρώπου να αγαπηθεί και να μοιραστεί τον κόσμο του με τον Άλλον. Με αναφορές από τις κωμωδίες του Όσκαρ Γουάιλντ έως το σινεμά του Γουές Άντερσον, η παράσταση αναμετριέται με το όνειρο της μη συμβατικής ζωής. Με όπλα το χιούμορ και την αθωότητα, το έργο είναι ένας ύμνος για όλους τους ανθρώπους που, ανεξαρτήτως ηλικίας, ψάχνουν τη Μεγάλη Περιπέτεια.

Δυνατή εμπειρία με την υπογραφή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής σε συμπαραγωγή με το Théâtre du Châtelet (Παρίσι): À Paris tous les deux και με σπέσιαλ γκεστ τη Fanny Ardant! O Βασίλης Λούρας δημιούργησε ένα νέο έργο, αποτελούμενο από ιστορίες έρωτα και θανάτου που διαδραματίζονται στο Παρίσι. Τρεις διακεκριμένοι λυρικοί τραγουδιστές, οι υψίφωνοι Χρύσα Μαλιαμάνη και Άννα Στυλιανάκη και ο τενόρος Μάνος Κοκκώνης, ερμηνεύουν ζωντανά μπροστά από την κινηματογραφική οθόνη τα αποσπάσματα από την Μποέμ και τον Μανδύα του Πουτσίνι, την Τραβιάτα του Βέρντι, τη Μανόν του Μασνέ, τη Λουίζ του Σαρπαντιέ, καθώς και την Παριζιάνικη ζωή του Όφενμπαχ. Μια απολαυστική βωβή σπονδυλωτή ταινία με τη μουσική σφραγίδα της πόλης που έγινε το κομμάτι των μεγάλων οπερατικών ερώτων.

Emma Dante, L’angelo del focolare: Μια μέρα, μέσα σε μια οικογένεια, η συνήθης βία του συζύγου προς τη γυναίκα του κλιμακώνεται σε γυναικοκτονία. Ο άνδρας τη σκοτώνει σπάζοντας το κεφάλι της με σίδερο. Αλλά ο θάνατός της δεν είναι αρκετός, κανείς δεν την πιστεύει και έτσι η γυναίκα, μια γκροτέσκ εικόνα, αναγκάζεται να σηκωθεί και να επιστρέψει στην πρότερη ρουτίνα της. Να καθαρίζει το σπίτι, να ετοιμάζει γεύματα για τον γιο και τον άντρα της και να φροντίζει την ηλικιωμένη πεθερά της. Κάθε πρωί, η οικογένειά της τη βρίσκει νεκρή, όμως επειδή κανένας δεν το πιστεύει, η γυναίκα σηκώνεται ατέρμονα, για να πεθάνει ξανά κάθε απόγευμα. Το μαρτύριό της δεν τελειώνει ποτέ. «Το έργο της Emma Dante ξεπερνά την καταγγελία» έγραψε η Il Manifesto. «Πέρα ​​από την ίδια τη δύναμη της άμεσης αναπαράστασης της βίας, ακριβώς εκεί μπροστά στο βλέμμα του θεατή, χάρη στην επανάληψη, η καλλιτέχνις του Παλέρμο μεταμορφώνει τη δράση σε τελετουργία, αναδεικνύοντας το μυθικό υπόστρωμα που κρύβεται πίσω από την τραγωδία».

Ζογκλερική νύχτα και καλός χαμός, αυτό θα πει Tap Factory. Μουσικοί και χορευτές από την Αγγλία, τη Νέα Υόρκη και το Παρίσι δημιουργούν ένα μοναδικό θέαμα που συνδυάζει μουσική, breakdance,ταπ και ακροβατικά, όλα εκτελεσμένα με απόλυτη δεξιοτεχνία αλλά και με την απαραίτητη δόση χιούμορ, σε ένα θέαμα που συνδυάζει τα έξυπνα κρουστά των Stomp, το περιπαικτικό ύφος ενός vaudevillian και μια αίσθηση από τους Blue Man του Σικάγο.

Ήμερη, η ανατομία μιας πτώσης του Γιάννη Νταλιάνη: Μια θεατρική διασκευή της ομώνυμης αριστουργηματικής νουβέλας του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, που διατηρεί τη μεταφυσική ατμόσφαιρά του, ενώ συνομιλεί με το σήμερα – με έναν κόσμο που συνεχίζει να εγκλωβίζει, να απομονώνει, να τιμωρεί. Ο έρωτας μετατρέπεται σε πράξη εξουσίας, η αγάπη σε εμμονή, και η λύτρωση σε αδιέξοδο σε μια ιστορία όπου ένας άντρας, θύμα μιας ανυπόστατης συκοφαντίας, αποτραβιέται από την κοινωνία και ανοίγει ένα ενεχυροδανειστήριο. Εκεί, μέσα στην ψυχρή του μοναξιά, γνωρίζει μια νεαρή ορφανή κοπέλα – ένα πλάσμα αθώο και ανεξάρτητο, που παλεύει να επιβιώσει. Της προτείνει να παντρευτούν, εκείνη δέχεται, αλλά ο γάμος τους μετατρέπεται σε έναν λαβύρινθο φόβου και αμοιβαίας αδυναμίας.

Θαυμαστό Φως, Αειφεγγείς Κόσμοι: η Κάτια Κιλεσσοπούλου, Δρ. της Ιστορίας της Τέχνης και Επιμελήτρια της Έκθεσης, ακτινογραφεί το σύμπαν του φωτός εντός των κόσμων που εδώ και χρόνια δημιουργεί ο Απόστολος Κιλεσσόπουλος, μια πολύ σημαντική φυσιογνωμία της νεοελληνικής τέχνης. «Ζωγράφος του φωτός (-χρώματος), διαπνεόμενος από αρχέγονες μνήμες, από δοξασίες και επιστημονικές διαπιστώσεις, από τη φυσική και τη μεταφυσική, ανανεωτής του νοήματος και έχοντας αποθησαυρίσει τις εξελίξεις της Τέχνης στη διαχρονικότητά της, μέσα από ζωγραφικές ή κατασκευαστικές δίνες, ο Κιλεσσόπουλος ανατρέχει στον ρυθμό του Κόσμου».

Ιστορία της Αγάπης με την υπογραφή της ομάδας Agrupación Señor Serrano από τη Βαρκελώνη, ένα θέατρο-εταιρεία που δημιουργεί πρωτότυπες παραγωγές βασισμένες σε ιστορίες από τη σύγχρονη εποχή, χρησιμοποιώντας καινοτόμα αλλά και old school, vintage εργαλεία για να επεκτείνει τα όρια. Στη Θεσσαλονίκη, οι Καταλανοί θα παρουσιάσουν μια σπουδή σχετικά με το πώς γεννήθηκε η αγάπη. Πότε εμφανίστηκε; Γιατί η αναζήτησή της είναι μια από τις σταθερές στη ζωή μας; Μια παράσταση με μία μόνο ηθοποιό επί σκηνής,που έρχεται αντιμέτωπη με την απέλπιδα ανθρώπινη προσπάθεια να κατανοήσει γιατί αγαπάμε, και γιατί αγαπάμε με τον τρόπο που αγαπάμε. Δυνατοί μονολόγοι, έντονα σωματική ερμηνεία, καθηλωτική εμπειρία.

Κωνσταντίνος Βήτα, Μόνο η ακτογραμμή μένει: Το MOMUS - Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης διοργανώνει την έκθεση ζωγραφικής του Κωνσταντίνου Βήτα, καταξιωμένου μουσικού και μέλους του πρωτοπόρου συγκροτήματος ηλεκτρονικής μουσικής Στέρεο Νόβα. Ο τίτλος της έκθεσης, προερχόμενος από το τραγούδι Ακτογραμμή του άλμπουμ των Στέρεο Νόβα Ουρανός του 2018, παραπέμπει και στα θέματα των έργων του, όπου συχνά απεικονίζονται ανθρώπινες μορφές αποξενωμένες, να ατενίζουν τη θάλασσα, ένα ποτάμι ή μια μάζα νερού τεχνητή ή φυσική.

Λέιλα Κα (Leïla Ka): Μια από τις πιο δραστήριες χορογράφους και σκηνογράφους της νέας γαλλικής γενιάς καταφθάνει στη Θεσσαλονίκη. Η επιτυχία της έχει να κάνει με το ότι και η ίδια ενσαρκώνει τη νεολαία των καιρών που επαναστατεί ενάντια σε κάθε τι παλιό, επινοώντας ένα δικό της αφηγηματικό στιλ έξω από τους κώδικες. Στο Bouffées, πέντε γυναίκες ακίνητες ενώπιον του κοινού, σκουπίζουν τα μάγουλά τους βουτηγμένα στα δάκρυα. Τι λύπη αντέχουν; Τους ανήκει; Το έργο δημιουργήθηκε το 2022, έχει παιχτεί σε όλη τη Γαλλία και από το 2025 μπήκε στο ρεπερτόριο του μπαλέτου του Βισμπάντεν στη Γερμανία, ενώ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι viral, με πάνω από 15 εκατομμύρια προβολές. Στο «Είσαι αυτός που αγαπάμε», πρωταγωνιστούν δύο μόνο, αλλά θα μπορούσαν να είναι εκατό. Ηρωίδες ανίκητες ή τραγικά ευάλωτες, ψυχές που προχωρούν, αντιστέκονται, μερικές φορές καταρρέουν, αλλά πολεμούν ακούραστα. Μια κραυγή ελπίδας για τη ζωτική παρόρμηση που μας κρατά όρθιους.

Μια αχόρταγη σκιά του Mariano Pensotti: Ο διεθνώς διακεκριμένος και αναγνωρισμένος Αργεντινός σκηνοθέτης και συγγραφέας και η ελληνική εκδοχή του νέου έργου του, με τους βραβευμένους ηθοποιούς της νεότερης γενιάς Γιάννη Νιάρρο, Κώστα Νικούλι και την υπογραφή της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση. Όπως χαρακτηριστικά λέει ο Πενσότι, «η παράσταση μιλά για απόντες πατέρες που τα παιδιά τούς μυθοποιούν και παρόντες πατέρες που τα παιδιά τούς περιφρονούν. Γιατί όπως η κλιματική αλλαγή λιώνει τους πάγους του κόσμου, έτσι και ο χρόνος φαίνεται να αποδομεί τους μύθους που οι οικογένειες πλάθουν γύρω τους».

 Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, «Θρέμμα του Άθω», στην Αγιορειτική Εστία: Το Άγιον Όρος υπήρξε τόπος μυστικής εσωτερικής ζύμωσης για τον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη. Το επισκέφτηκε 94 φορές από το 1933 έως το 1992 και αυτή η συναναστροφή με τους Αγιορείτες πατέρες ήταν που αποτέλεσε σταθερό άξονα του στοχασμού του. Από το Άγιον Όρος άρδευσε το έργο του. Στο επίκεντρο της έκθεσης βρίσκεται το Σημειωματάριο της επίσκεψής του από εκείνο το καλοκαίρι του 1952, με σχέδια και σημειώσεις που αποκαλύπτουν αυτή την εσωτερική διεργασία: ονόματα μοναχών και αγίων, θαύματα, τοιχογραφίες και στοιχεία της αγιορείτικης χλωρίδας και πανίδας συνυπάρχουν στις πυκνογραφημένες σελίδες του. Γύρω από το Σημειωματάριο αναπτύσσονται ζωγραφικά έργα αγιορείτικης θεματογραφίας, στα οποία ο θεατής παρακολουθεί πώς ιχνηλατούν την εξελικτική πορεία του. Επίσης παρουσιάζεται αρχειακό υλικό από το θρυλικό φαρμακείο Πεντζίκη στην Εγνατία, όπως και τεκμήρια της δεύτερης ατομικής έκθεσης ζωγραφικής του, τον Δεκέμβριο του 1952, όπου παρουσιάστηκαν έργα εμπνευσμένα από τη συγκεκριμένη επίσκεψη.

Ξέρεις πως ο Avi Avital είναι ο πρώτος υποψήφιος για Γκράμι μαντολινίστας; Ακριβώς! Ο σπουδαιότερος βιρτουόζος του μαντολίνου στον κόσμο έρχεται στη Θεσσαλονίκη για ένα υπέροχο μουσικό ταξίδι από την Αναγέννηση έως τις μέρες μας. Ο τίτλος της παράστασης είναι Italy, η παραγωγή είναι της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης Κ.Ο.Θ., και για το στιλ του ήχου του Avi Avital, ας αφήσουμε να μιλήσουν άλλοι: «Εκπέμπει ζεστασιά και εκτυφλωτικό φως» γράφουν οι Times, ενώ ο ίδιος περιγράφεται ως «παθιασμένος και εκρηκτικά χαρισματικός μουσικός, με μια δεξιοτεχνία που συναρπάζει» από τους New York Times.

Οντισιόν ή και Ένα απόγευμα με την Katie Kitamura στη Θεσσαλονίκη: Η συγγραφέας υπήρξε φιναλίστ για το Booker 2025 και υποψήφια για βραβείο Pulitzer, ενώ το μυθιστόρημα Οντισιόν ανακηρύχθηκε Καλύτερο Βιβλίο της Χρονιάς από Washington Post, The New Yorker, NPR, The NewY ork Public Library, Vogue, TIME Magazine και The Guardian. Η συγγραφέας του βιβλίου που αποτέλεσε ένα από τα αγαπημένα βιβλία της χρονιάς του Μπαράκ Ομπάμα, έρχεται στη Θεσσαλονίκη για μια συνέντευξη ενώπιων των φανατικών αναγνωστών της. 

Παπαδιαμάντης, η Φόνισσα: Ακολουθώντας τον βασικό αφηγηματικό άξονα του πρωτότυπου κειμένου του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και με μια νέα συνεπτυγμένη εκδοχή του μουσικού έργου του Γιώργου Κουμεντάκη για σύνολο δωματίου, η Φόνισσα επιστρέφει στη θεατρική σκηνή για να λυτρωθεί για μια ακόμα φορά μεταξύ της θείας και της ανθρώπινης δικαιοσύνης. Την ενσαρκώνει η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. Το μουσικό ψυχογράφημα που συνέθεσε ο Κουμεντάκης συνομιλώντας με τον βαθιά ποιητικό, σκοτεινό και διαχρονικό πυρήνα του έργου του Σκιαθίτη, συναντά την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, που ακολουθώντας την παρτιτούρα της μουσικής θα ερμηνεύσει όλους τους ρόλους του έργου σε έναν ιδιότυπο, πυρετικό όσο και εξαιρετικά απαιτητικό μονόλογο. Μια συμπαραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με το Εθνικό Θέατρο.

Ριχάρδος ο Γ' με υπογραφή Εθνικό Θέατρο «Μίχαϊ Εμινέσκου», Κισινάου, Δημοκρατία της Μολδαβίας. Γιατί ο Βασιλιάς Ριχάρδος ο Γ’ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ δεν είναι απλώς ένας χαρακτήρας από τον κόσμο του Σαίξπηρ, αλλά το φάντασμα ενός πειρασμού που επιστρέφει συνεχώς. Ένα έργο - διαυγής ανάλυση των μηχανισμών της εξουσίας: η χειραγώγηση του φόβου, η γοητεία της λαϊκιστικής ρητορικής, η βία που καλύπτεται από υποσχέσεις και η ακόρεστη δίψα για εξουσία. Αυτός είναι ο ακριβής λόγος για τον οποίο ο Ριχάρδος μας κοιτάζει κατευθείαν στα μάτια από τη σκηνή – τόσο τη θεατρική όσο και τη σκηνή του σημερινού πολιτικού κόσμου, ρωτώντας κατά πόσο είμαστε έτοιμοι να μην τον αφήσουμε να νικήσει.

Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου: Ο πολιτιστικός φορέας-εθνικό σύμβολο για το Νησί της Αφροδίτης εμφανίζεται υπό τη μουσική διεύθυνση του νέου Καλλιτεχνικού Διευθυντή της Μύρωνα Μιχαηλίδη. Συμπράττουν μαζί της δύο εξαιρετικά ταλαντούχες και ραγδαία ανερχόμενες καλλιτέχνιδες από την Ελλάδα και Κύπρο: η μέτζο σοπράνο Βίλλυ Κυριακοπούλου και η πιανίστα Άννα Αβραμίδου, σε έργα των Γιόζεφ Χάυντν, Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και Μανουέλ ντε Φάγια

Το μπάσο χτυπάει, η γιορτή ξεκινάει, Πέμπτη 1η Οκτωβρίου: η πανηγυρική έναρξη των 61ων Δημητρίων ξεκινά με πρωταγωνιστή τον Κωνσταντίνο Βήτα: ο άνθρωπος, που με τους Στέρεο Νόβα όρισε τον ελληνικό ηλεκτρονικό ήχο, ανεβαίνει στα ντεκ του MOMus-Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης για να ντύσει μουσικά την πρεμιέρα του φεστιβάλ. Μαζί του ο Ιάκωβος Rudeboy Κομνηνός, σε ένα αντάμωμα στον υπαίθριο χώρο του MOMus, με ηλεκτρισμό, χαρά, ένταση και ρυθμό από το πρώτο beat.

Υπέρτατος Μετζικώφ και Ένας κόσμος θαυμάτων: Σε συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο, την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και το Τελλόγλειο, τα 61α Δημήτρια παρουσιάζουν την ξεχωριστή και μοναδική πορεία του ζωγράφου, ενδυματολόγου και σκηνογράφου Γιάννη Μετζικώφ, μέσα από ένα σημαντικό σύνολο κοστουμιών και πινάκων του.

Φωνιαδάκης Αντώνης και Ραβέλ UNSEEN: Στο νέο του έργο, ο χορογράφος εστιάζει σε συνθέσεις για πιάνο του Ραβέλ που, κατά τη γνώμη του, διαπνέονται από μια αίσθηση μοναξιάς και ενδοσκόπησης του συνθέτη. «Αν και τα έργα του συχνά γιορτάζονται για την τεχνική τους αρτιότητα, τις ιμπρεσιονιστικές τους υφές και τα πλούσιά τους χρώματα, υπάρχει κάτι βαθύτερο που κρύβεται κάτω από την επιφάνεια: μια διακριτική αίσθηση απόστασης και συναισθηματικής πολυπλοκότητας που μπορεί να συνδεθεί με αισθήματα απομόνωσης», λέει ο Φωνιαδάκης και βουτά στο σύμπαν του συνθέτη.

Χατσατουριάν &Ραχμάνινοφ: Η καθιερωμένη κεντρική συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Δημητρίων αποτελεί και φέτος μαγνήτη για τους μουσικόφιλους, με δύο σπάνια διαμάντια του ρεπερτορίου: το Κοντσέρτο για φλάουτο του Αράμ Χατσατουριάν και την 3η Συμφωνία του Σεργκέι Ραχμάνινοφ, που αποτελεί ένα από τα πολύ αγαπημένα του έργα, γεμάτο νοσταλγία για την αγαπημένη του πατρίδα. Μια βραδιά που συνδυάζονται περίτεχνα ο υστερο-ρομαντικός λυρισμός με ένα μοντέρνο και καινοτόμο για την εποχή του αρμονικό στιλ.

Ψαγμένο και πάντα Οσκαρικό: Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρής Διάρκειας Θεσσαλονίκης (TiSFF) γιορτάζει τα 20 χρόνια του με ένα μοναδικό αφιέρωμα σε ταινίες που διαγωνίστηκαν σε προηγούμενες διοργανώσεις του και κατόπιν κέρδισαν Όσκαρ, BAFTA, Σεζάρ, Χρυσή Σφαίρα και άλλες σπουδαίες διακρίσεις. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του TiSFF, Γιάννης Ζαχόπουλος, επέλεξε και μας παρουσιάζει ξανά ένα μοναδικό σύνολο βραβευμένων ταινιών που καλύπτει χρονικά την τελευταία 25ετία και χαρτογραφεί την πρόοδο του μικρής διάρκειας ποιοτικού σινεμά.

Ωραία πράγματα, μεγάλες στιγμές και να ένα ακόμα Grammy: Eesti Rahvusmeeskoor σημαίνει πως η Εθνική Ανδρική Χορωδία της Εσθονίας, ένα από τα πιο γνωστά ονόματα του χώρου παγκοσμίως με το ρεπερτόριό της να εκτείνεται από την αναγεννησιακή μουσική, ως και τη σύγχρονη δημιουργία, έρχεται στη Θεσσαλονίκη. Με πρεμιέρες έργων διάσημων συνθετών των ημερών μας, το κοινό της πόλης θα έχει το προνόμιο να την απολαύσει μέσα στην εντυπωσιακή Ροτόντα, υπό τη διεύθυνση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή της Mikk Üleoja. Μαζί της και το σύνολο εγχόρδων της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης.