Ο συγγραφέας Βασίλης Κοντόπουλος
Βασίλης Κοντόπουλος, «Η σιωπή του κ. Τ.»: Έρωτας και απελπισία στη new wave Θεσσαλονίκη της δεκαετίας του ’80
Αν σύχναζες στη Θεσσαλονίκη του «Μπανάλ», αυτό το βιβλίο θα το απολαύσεις
Παρουσίαση του βιβλίου «Η σιωπή του κ. Τ.» Του Βασίλη Κοντόπουλου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οδός Πανός
Λέξεις κλειδιά για τη «Σιωπή του κ. Τ.» του Βασίλη Κοντόπουλου: μια new wave ελεγεία με νουάρ αισθητική, για τις ψευδαισθήσεις, τη δειλία, το πάθος, τις εμμονές και την παράνοια του ανεπίδοτου έρωτα και της κεραμίδας χωρίς ανταπόκριση: «Συνήθισα να μένω σιωπηλός για μεγάλα διαστήματα, χωρίς να αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσω σε κανέναν. Είμαι είκοσι χρονών». Με φόντο τη Θεσσαλονίκη του ’82, όπου ισχύει απόλυτα το κλισέ «είσαι μιας κάποιας ηλικίας αν θυμάσαι το Μπανάλ, το Μικρό Καφέ, το Ματζέστικ, το σινέ Αίαντας, το Basement, το Λιόγερμα, τα ραγισμένα κτήρια από τον σεισμό του ’78 και το κίνημα των αριστερών Νεοορθόδοξων του Ράμφου και του Ζουράρι»….
Ο Άρης, ο κεντρικός ήρωας, νεαρός σπουδαστής στην Ακαδημία, ερωτεύεται τον καθηγητή μαθηματικών του. Εξαιτίας του κ. Ταυ, ο Άρης περνάει νύχτες αγρύπνιας, γράφει ποιήματα, πίνει κρασιά και κονιάκ, καπνίζει. Στο ξόδεμα, την απελπισία και σε ένα μόνιμα μετεφηβικό ντράμα κουίν και μελό τελεί συμαισθηματικά Άρης της «Σιωπής του κ. Τ», αλλά έτσι είναι ο έρωτας: αν δεν κυλιστείς στα πατώματα, ούτε το χαΐρι ούτε την υγειά σου θα βρεις ποτέ.
Το σάουντρακ του βιβλίου: David Bowie (κατά συρροή), Αρλέτα, Talking Heads, Κώστας Τουρνάς, Pretenders, Rolling Stones, Lena Horn, Animals, Γιάννης Σπανός, Τάνια Τσανακλίδου, Birthday Party και Boomtown Rats. Επιλεκτικό σαμπλάρισμα μιας σκηνής για να μπεις περισσότερο στο κλίμα της νουβέλας του Κοντόπουλου, όπου εκτός από τη μουσική, δεινά σκοράρει και το σινεμά, Vertigo, Λορίν Μπακόλ, Τριφό, Φανί Αρντά και… « Βγαίνοντας από το Ριβολί, ο Άρης ένιωσε συναισθηματικά αποφορτισμένος. – Δεν φτάνει που έχω τα δικά μου, βλέπω και Fassbinder σχολίασε. Με ισοπέδωσε».
Μα ο κ. Τ δεν ανταποκρίνεται στον γκαϊλέ του Άρη, ο Τ. έχει γυναίκα, παιδί, «Ο κύριος Τ. παλεύει με τη γη, τη γη που μας καλύπτει βήμα βήμα, βρίσκεται πλάι στα δέντρα, στη βροχή, νομίζω πως δεν βλέπει το δικό μου σήμα».
Φόλα, κάργα, τέρμα ρομαντική και δραματική, η νουβέλα του Κοντόπουλου, εκτός από το Καλημέρα Θλίψη της Σαγκάν, είναι γεμάτη με βλέμματα, άστοχες χειρονομίες, φωτογραφίες, βόλτες στα χαμένα, περιπλανήσεις στη βροχή και την υγρασία του Θερμαϊκού, τα μπαρ, τα σινεμά, τη σχολή και τα καφενεία.
Ο Άρης κρατά ημερόλογιο, καταγράφει τα πάντα, γίνεται σκιά του κ. Τ., μιλά συνεχώς για αυτόν στην Έλενα, ντίβα της δραματικής σχολής, στον Άγο, πρόεδρο του συλλόγου σπουδαστών, όπως και στην εύθραυστη Σόνια που έχει γκόμενο στη Σάμο, τη βαμπ Λάουρα, τον Νίκο το αποκούμπι του και τον συμβιβασμένο Στέφανο. Με τη μάνα του δεν έχει καμιά επικοινωνία. Λόγω του ανεκπλήρωτου πόθου και της αδυναμίας του να τον εκφράσει, σταδιακά ο Άρης χάνει τον εαυτό του. Κοφτά, πνιγηρά (όπως τα μπιτ των D.A.F., που επίσης ντύνουν ως σάουντρακ τις σελίδες), το βιβλίο του Βασίλη Κοντόπουλου, μόνιμου ανταποκριτή του Οδός Πανός στο Βερολίνο από το 1987, όπως και συνεργάτη του Soul, του Ποπ και Ροκ και της Ελευθεροτυπίας, διαβάζεται σερί σε ένα απόγευμα: 135 σελίδες, με την Οδό Πανός και τις εκδόσεις Σιγαρέτα να παραμένουν το εκδοτικό και αισθητικό του σπίτι. Απολαυστική αφήγηση, συγχαρητήρια πολλά.
