M.A.t.E.: «Ο ήχος μας θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη απήχηση στις διεθνείς σκηνές»

Η νέα γενιά της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα συνεχίζει ακάθεκτη και ο εγχώριος ήχος δεν έχει να φοβάται το παραμικρό για το μέλλον του. Το ηλεκτρονικό τρίο από τη Θεσσαλονίκη, με το ιδιαίτερο όνομα M.A.t.E. (Meetings Along The Edge), επιστρέφει με το «RUSH.», μια κυκλοφορία που σηματοδοτεί μια νέα δημιουργική περίοδο για το συγκρότημα.

Τα δύο singles που προηγήθηκαν, «Master of Illusion» και «Disco Baby», προετοίμασαν με τον καλύτερο τρόπο το έδαφος για την κυκλοφορία του άλμπουμ. Ωστόσο, δεν αποτυπώνουν απόλυτα την ηχητική κατεύθυνσή του, καθώς το «RUSH.» έχει πολλά περισσότερα να προσφέρει. Πρόκειται για την πέμπτη συνολικά κυκλοφορία του συγκροτήματος, με την πειραματική διάθεση να παραμένει ζωντανή και να αποτίει τον δέοντα φόρο τιμής τόσο στη σύγχρονη ηλεκτρονική σκηνή όσο και σε Έλληνες πρωτοπόρους του είδους, όπως οι Stereo Nova, το ντουέτο των In Trance 95 και, φυσικά, η Λένα Πλάτωνος.

Η χημεία ανάμεσα στον Αδάμ Σιάγα, τον Θωμά Κωστούλα και τη Μαρία Ελισάβετ Κοτίνη παραμένει ισχυρή, με τις ετερόκλητες επιρροές τους να συνδυάζονται αρμονικά σε ένα ιδιαίτερα ελκυστικό τελικό αποτέλεσμα. Στο «RUSH.» ο ακροατής θα ανακαλύψει στοιχεία από ποιοτικό trip hop, dub και drum ’n’ bass, αλλά και από retro pop και σύγχρονες τάσεις του hip hop. Πάνω απ’ όλα, θα ανακαλύψει μια ποικιλία τραγουδιών που καθιστούν το άλμπουμ άκρως ενδιαφέρον και απολαυστικό ως ενιαία ακουστική εμπειρία. Παράλληλα, γίνεται σαφές πόσο αποτελεσματικά μπορεί να μεταφερθεί αυτό το υλικό στη σκηνή, αναδεικνύοντας τη συνολική μουσική εμπειρία των M.A.t.E. στις ζωντανές εμφανίσεις τους.

Για του λόγου το αληθές, οι M.A.t.E. ανεβαίνουν στη σκηνή του WE στις 16 Οκτωβρίου, για την παρουσίαση του νέου τους δίσκου, μαζί, φυσικά, με επιλεγμένα τραγούδια από την προηγούμενη δισκογραφία τους. Ένα live που προμηνύεται ατμοσφαιρικό, σκοτεινό και φωτεινό ταυτόχρονα, διανθισμένο με τη σύγχρονη αισθητική που το συγκρότημα υπηρετεί με συνέπεια.

Λίγο πριν από τη συναυλία τους, τα μέλη των M.A.t.E. μιλούν στη Thess Voice για τη δημιουργία του «RUSH.», τους στόχους τους για το άλμπουμ και τη συνολική πορεία τους, ανατρέχοντας παράλληλα στην ιστορία της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής της Θεσσαλονίκης και της Ελλάδας γενικότερα.

- Η μουσική σας θα μπορούσε να ενταχθεί κάτω από την ευρεία «ομπρέλα» της ηλεκτρονικής μουσικής, ωστόσο το εύρος των επιρροών σας γίνεται εμφανές από την πρώτη ακρόαση. Ποιες θα ξεχωρίζατε; Σίγουρα, η drum ’n’ bass βρίσκεται ψηλά στη λίστα.

Θωμάς: Η αλήθεια είναι ότι οι επιρροές μας προέρχονται από πολλά διαφορετικά είδη, με βασικό σημείο αναφοράς τη δεκαετία του ’90, η οποία συνέπεσε χρονικά με την εφηβεία μας. Ήταν μια εξαιρετικά πλούσια και δημιουργική περίοδος, γεμάτη διαφορετικά ακούσματα. Σχήματα όπως οι Prodigy, οι Chemical Brothers και οι Massive Attack έχουν επηρεάσει σημαντικά τον ήχο μας, καθώς τότε ακούγαμε τα πάντα γύρω από την ηλεκτρονική μουσική, αλλά και την ευρύτερη μουσική σκηνή της εποχής.

Στο υλικό μας ενσωματώνονται στοιχεία από UK garage, trip hop, hip hop, jungle, drum ’n’ bass, καθώς και από το alternative rock της εποχής. Παράλληλα, εντάσσουμε σύγχρονες επιρροές από νεότερα είδη, όπως η trap και άλλες τρέχουσες τάσεις, με αποτέλεσμα η μουσική μας να λειτουργεί ως ένα κράμα όλων αυτών των διαφορετικών ακουσμάτων.

- Πείτε μας για τη δημιουργία των M.A.t.E. Ποια ήταν τα πρώτα σας βήματα και γιατί επιλέξατε αυτό το ιδιαίτερο όνομα (Meetings Along The Edge);

Θωμάς: Ξεκινήσαμε το 2011 στη Θεσσαλονίκη, όταν συναντηθήκαμε με τον Αδάμ. Τα πρώτα μας βήματα έγιναν στο στούντιό μου, στην περιοχή των Ελαιώνων στη Θεσσαλονίκη. Τους πρώτους δύο μήνες ήμασταν κλεισμένοι εκεί κάθε μέρα, δουλεύοντας πάνω σε ιδέες και πειραματιζόμενοι με τον συνδυασμό του ζωντανού ήχου των τυμπάνων και των live electronics.

Ύστερα από δύο με τρεις μήνες κάναμε το πρώτο μας live στα Άπειρα Μόρια. Ακολούθησαν κάποιες εμφανίσεις αρχικά ως ντουέτο και, σε ορισμένα live, με guest μουσικούς. Όταν μπήκαμε στη διαδικασία να ηχογραφήσουμε τον πρώτο μας δίσκο, εμφανίστηκε η Μαρία, η οποία συμπλήρωσε την έως σήμερα σύνθεση της μπάντας.

Το όνομα Meetings Along The Edge προτάθηκε από τον Αδάμ, ο οποίος είχε επηρεαστεί από το ομότιτλο κομμάτι των Ravi Shankar και Philip Glass. Στη συνέχεια, το όνομα συντομεύτηκε σε M.A.t.E. Αντιπροσωπεύει τη συνάντηση διαφορετικών μουσικών κόσμων και ιδεών, στο μεταίχμιο όπου ο φυσικός ήχος συναντά την ηλεκτρονική παραγωγή.

- Το «RUSH.» είναι η νέα σας δουλειά, πέντε χρόνια μετά το EP «Orbits». Πού εντοπίζετε τις διαφορές σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες σας;

Μαρία: Μετά από πέντε χρόνια «αγρανάπαυσης», ξεκουραστήκαμε, γεμίσαμε μπαταρίες και αποκτήσαμε νέα ακούσματα. Έτσι, όταν ήρθε η στιγμή να ξαναρχίσουμε να γράφουμε, νιώθαμε πιο φρέσκοι και είχαμε όρεξη να πειραματιστούμε με περισσότερα είδη, όπως με το pop χιτάκι «Disco Baby» ή το «My Eyes», που καταλήγει σε trap!

Νομίζω, λοιπόν, ότι η βασική διαφορά είναι το ευρύτερο μουσικό φάσμα του δίσκου, αλλά και η μικρότερη διάρκεια των κομματιών. Αυτό συνέβη, αφενός, για ραδιοφωνικούς λόγους, αλλά σίγουρα συνέβαλε και η μειωμένη διάρκεια της προσοχής, την οποία έχουμε υποστεί όλοι τα τελευταία χρόνια λόγω των social media και των υπόλοιπων ερεθισμάτων.

- Μιλήστε μας για τα δύο video clips των τραγουδιών «Disco Baby» και «Master of Illusion». Στο ένα διακρίνει κανείς την αύρα των Army of Lovers, ενώ στο άλλο μπλέκονται μέχρι και οι Metallica. Τι ακριβώς συμβαίνει;

Μαρία: Καταρχάς, να πούμε ότι και για τα δύο είναι υπεύθυνος ο Σιδέρης Νανούδης (Homo Ludens Productions), φίλος μας από τα παλιά, ο οποίος έχει συμβάλει και στα clips των «Redrum» και «Kling»!

Το «Master of Illusion» ήταν σίγουρα πιο απαιτητικό για μένα, λόγω των πολλών διαφορετικών γυρισμάτων και της οργάνωσης της παραγωγής. Ωστόσο, το απόλαυσα απίστευτα και μπορώ να πω ότι είναι από τις σπάνιες φορές που το τελικό αποτέλεσμα ταυτίζεται όντως με το όραμα που είχα στο μυαλό μου! Αυτό οφείλεται στους υπέροχους συντελεστές, καθώς και σε όλους τους φίλους που βοήθησαν και συμμετείχαν, τους οποίους ευχαριστώ πολύ.

Στο «Disco Baby» πέρασα ακόμα καλύτερα, γιατί επιτέλους χαλάρωσα και απόλαυσα τη μοναδική drag queen Lala Kolopi, η οποία, εκτός από σπουδάστρια δραματικής σχολής, είναι και ψυχίατρος σε δημόσια δομή! Υποκλίθηκα στο ταλέντο, τον επαγγελματισμό και το μοναδικό της ύφος, που αποτελούν το Α και το Ω του clip. Είναι, επίσης, φοβερό παιδί!

- Στο «RUSH.» υπάρχουν δύο τραγούδια που ξεχωρίζουν αισθητά ως προς το ύφος τους, τα «Guilt» και «Spider». Τι διαφορετικό προσφέρουν ως ακουστικές εμπειρίες;

Μαρία: Χμμμ, για μένα αυτό που ξεχωρίζει κραυγαλέα είναι το «Disco Baby», για το οποίο, όταν το πρωτοάκουσα, είπα στον Αδάμ: «Μάλλον μου κάνεις πλάκα!».

Το «Guilt» υπήρχε ως ιδέα από παλιότερα. Για την ακρίβεια, είχα ηχογραφήσει τα φωνητικά του όταν συνθέταμε τον πρώτο μας δίσκο, το 2013! Το «Spider» ήταν το τελευταίο κομμάτι που προστέθηκε στον δίσκο, κυριολεκτικά στο παρά πέντε, λίγο πριν ολοκληρωθούν οι ηχογραφήσεις. Προσωπικά, αυτή την περίοδο είναι το αγαπημένο μου.

Ίσως αυτό που σας κάνει να τα ξεχωρίζετε να είναι ο πιο ήρεμος και εσωστρεφής χαρακτήρας τους, μια ποιότητα που δεν επιλέγαμε τόσο παλιότερα. Όσο μεγαλώνουμε, ηρεμούμε, απ’ ό,τι φαίνεται!

- Έχετε ζήσει μεγάλο μέρος της πορείας της ηλεκτρονικής σκηνής στη Θεσσαλονίκη, αλλά και γενικότερα στην Ελλάδα. Ποια κομβικά γεγονότα, clubs, σχήματα, καλλιτέχνες ή άλλα ορόσημα θα αναφέρατε;

Αδάμ: Όσον αφορά τους πρωτοπόρους της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα, σίγουρα θα πρέπει να αναφέρουμε τους Stereo Nova και τη Λένα Πλάτωνος. Σημαντικό ρόλο έπαιξαν, επίσης, συναυλιακοί και πολιτιστικοί χώροι που δεν ήταν αποκλειστικά αφιερωμένοι στην ηλεκτρονική μουσική. Ο Μύλος και ειδικότερα χώροι όπως το Ξυλουργείο και η Υδρόγειος έφεραν κοντά μουσικούς, DJs και κοινό από διαφορετικές εναλλακτικές σκηνές.

Μαρία: Εγώ δεν θα απαντήσω για το βαθύ παρελθόν, αφού ήμουν σίγουρα αγέννητη! Θα μιλήσω, όμως, για το Krau, στην Ορφανίδου. Ήταν ένας φοβερός χώρος, κάτι σαν τη «Neverland» των χαμένων παιδιών, που προσέφερε μια αίσθηση ελευθερίας και ασφαλούς έκφρασης σε άτομα της underground και queer κοινότητας της Θεσσαλονίκης.

Αφότου έκλεισε, ύστερα από ενάμιση χρόνο και σχεδόν 200 events (!), λόγω των γειτονικών Airbnb και των διαρκών απειλών από ιδιοκτήτες, το κενό που άφησε στην πόλη παραμένει ακάλυπτο. Η κυρία Νικόλ μάς καλοέμαθε και μας την έκανε κιόλας γρήγορα…

- Μαρία, ποιες φωνές σε έχουν επηρεάσει;

Μαρία: Θυμάμαι, όταν ήμουν μικρή, να προσπαθώ να μιμηθώ τα φωνητικά γυρίσματα της Mariah Carey και της Alicia Keys — όχι με ιδιαίτερη επιτυχία, προφανώς! Με την επανάληψη, όμως, κάτι κατάφερνα τελικά…

Νομίζω ότι για πρώτη φορά κατάλαβα πως ήθελα να γίνω τραγουδίστρια ακούγοντας το «Sleeping Satellite» της Tasmin Archer. Αλλά δεν το είπα σε κανέναν!

- Ας περάσουμε στο στιχουργικό κομμάτι. Με ποια θέματα καταπιάνεστε και τι θέλετε να εκφράσετε μέσα από τους στίχους σας;

Μαρία: Οι στίχοι περιγράφουν συμβολικά εσωτερικές καταστάσεις, σαν μικρές ιστορίες. Γι’ αυτό και στο παρελθόν έχουμε καταπιαστεί με κλασικά παραμύθια, όπως στο «Redrum», που αναφέρεται στην Κοκκινοσκουφίτσα, και στο «Chasing the Rabbit», που παραπέμπει στην «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων».

Η έμπνευση μπορεί να ξεκινήσει από μια εικόνα που μου δημιουργεί το κομμάτι ή, αντίστροφα, κάποιοι στίχοι να προκύψουν μέσα από τον αυτοσχεδιασμό.

- Τι ακολουθεί μετά το «RUSH.»; Ποιοι είναι οι άμεσοι και οι μακροπρόθεσμοι στόχοι σας;

Μαρία: Υπάρχει ένα αστείο μέσα στην μπάντα: όταν κάποιος μάς ξαναπεί «Παιδιά, είστε για το εξωτερικ…», θα πρέπει να τον χαστουκίσουμε, όπως στο γνωστό meme! Χαχα!

Είναι αλήθεια ότι ο ήχος μας θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη απήχηση στις διεθνείς σκηνές. Ωστόσο, μια βαριά κατάρα που μάλλον έχουμε πάνω μας δεν μας έχει επιτρέψει, εδώ και δεκατρία ολόκληρα χρόνια, να παίξουμε εκτός συνόρων. Προτάσεις έχουν υπάρξει πολλές, αλλά πάντα προέκυπταν δυσκολίες στο πρακτικό κομμάτι. Δυστυχώς, μια ευρωπαϊκή περιοδεία απαιτεί χρόνο και budget που δεν ήμασταν σε θέση να διαθέσουμε.

Τώρα, όμως, με τη φοβερή ομάδα της Fine Records και όλη τη βοήθεια και την οργάνωση με τις οποίες μας πλαισιώνουν, έχουμε την ευκαιρία να ανοιχτούμε επιτέλους στο εξωτερικό!

- Στις 16 Οκτωβρίου θα σας απολαύσουμε στο WE, στην παρουσίαση του δίσκου. Τι να περιμένουμε από αυτό το live;

Μαρία: Να περιμένετε να μας δείτε, όπως πάντα, να τα δίνουμε όλα, αυτή τη φορά με νέο υλικό, για το οποίο είμαστε κι εμείς πολύ ενθουσιασμένοι!

Η προσθήκη των visuals από τον εξαιρετικό φίλο και παλιό συνεργάτη μας, Κωνσταντίνο Νησίδη, είναι κάτι που σίγουρα θα απογειώσει το αποτέλεσμα. Ανυπομονούμε, βέβαια, να τελειώσει το live για να τα σπάσουμε μετά στο after party με τον εξαιρετικό, επίσης φίλο μας, Kosmik Guerrero!

Σας περιμένουμε!