Θεσσαλονίκη, Οκτώβρης, 18 special λόγοι

Με τον Σιάο, τον Σπανούλη, τον Θανάση και τ’ άλλα παιδιά…

Ο φετινός μπασκετικός Άρης μοιράζει μόνο χαρές. Το Nick Gallis φλέγεται, ενθουσιασμός, τέσσερις χιλιάδες πουλημένα διαρκείας, κέφι πάθος, πρόεδρος Σιάο, Σπανούλης, Θανάσης και Κώστας Αντετοκούμπο. Κεμ Μπιρτς, Τολιόπουλος, Ρόμπινσον Έρλ; Εξίσου παικταράδες. Σκληρά μελετημένες και παιγμένες άμυνες, Μόργκαν, Μήτρου, Λονγκ, Δημητρίεβιτς, αστραπιαία transition, τρία στα τρία νικηφόρα παιχνίδια στο Eurocup και πάνω από ογδόντα πόντοι σε κάθε αγώνα. Η εξήγηση γιατί κάθε που παίζει στο (κάποτε) Παλαί, από τα Αρειανάραααα, γίνεται του σύστριγλου.

Έναν γιατρό, έναν γιατρό!

Ο Θανάσης Βέγγος, φαρμακοποιός στο «Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης», απαντά στην κυρία που αναρωτιέται αν ο κανακάρης της πρέπει ή όχι να πιει όλο τον γιατροσόφι του: «Ε, ας πιει όσο πιει, κι αν δεν δει καλό, με το υπόλοιπο τον τρίβετε». Σκηνή και διάλογος είναι χτυπημένα από τον Hue – 37 στα κεπέγκια του φαρμακείου του Ευθύμιου Νταϊλιάνη στη γωνία Ολυμπιάδος και Αγίας Σοφίας. Θεούληδες και οι τρεις, Βέγγος, Νταϊλιάνης και, φυσικά, κι ο στριτ άρτιστ.

Επιστροφή στη Βασιλέως disco glam Ηρακλείου

Μην κλαις και μη λυπάσαι που βραδιάζει από τόσο νωρίς, γιατί χειμώνιασε επιτέλους, ο καιρός του Le Cercle de Salonique. Με τη γνωστή ποπ και art deco μεγαλοπρέπεια, τις τίγρεις και τις οριεντάλ λάμπες στη θέση τους, όπως και την Georgia P με τα σοφιστικέ ντισκοτζαζσοουλέθνικποπ στα ντεκ. Μαζί με το φθινόπωρο επέστρεψε και η αίσθηση πως βρίσκεσαι στην πιο in stylish εκδοχή της θεσσαλονικιώτικης νύχτας με υπογραφή Γιώργος Ντόρας, και πως ανά πάσα στιγμή μπορούν να περάσουν από δίπλα σου η Ντέμπι Χάρι, ο Τρούμαν Καπότε και η Γκρέισι Τζόουνς για έναν χορό, μια σαμπάνια… ένα κάτι τις whatever.

Φάε λάδι! Αλλά στο Καπάνι έλα πρωί, όχι βράδυ

«Ελαιoπωλείον» στο Καπάνι από το 1965, για χύμα ελιές Καλαμών χοντρές, σταφιδάτες Βόλου, Μαμούθ Χαλκιδικής, Δαμασκηνοελιές εγγύηση, σκέτη ποίηση, όπως και λάδια, ρίγανες και συναφή παραφερνάλια. Με τη στοργή, τη φροντίδα και την ευγένεια της οικογένειας του Γιάννη, της Κυριακής και του Μιχάλη Φερμάνογλου, που όσα ξέρουν για την ελιά δεν τα ξέρουν τα λιοτρίβια (σόρι που βγήκε έντεχνο) του κόσμου όλου.

Η Θεσσαλονίκη σε Zax mood

Zax θα πει εργαλείο, πελέκημα, λέξη κοφτή και ιδανική για αυτές τις μέρες που η πόλη μοιάζει σαν να σχεδιάζεται από την αρχή. Μικρά και μεγάλα έργα τρέχουν παντού στο κόρπους της Θεσσαλονίκης, παρεμβάσεις, αναπλάσεις, χρονοδιαγράμματα, Στάβλοι Παπάφη στην Τούμπα και Πάρκο Ελευθερίας στη Βενιζέλου. Κατά 70% δηλώνουν ότι είναι έτοιμο το Fly Over, ασφαλτοστρώσεις και αναβάθμιση του οδικού δικτύου, αποκαταστάσεις σχολείων (64ο Νηπιαγωγείο της Αγίου Δημητρίου, γυμνάσιο της Ικτίνου), πλατεία Αγίας Σοφίας, 3846 νέες θέσεις στάθμευσης, νέα γήπεδα μπάσκετ στους Κήπους του Πασά, την Τριανδρία και την Κίμωνος Βόγα. Λίφτινγκ στο πάρκο Κρυονερίου και, οσονούπω παίρνει μπρος και το Zax του Επταπύργιου, πήρε μπρος και η δημόσια διαβούλευση της πρότασης για την ενοποίηση των Αρχαιολογικών χώρων και των μνημείων της Θεσσαλονίκης: οι Αγγελάκη, Ολυμπιάδος, Λεωφόρος Νίκης και Εγνατία στο εγγύς μέλλον θα συναπαρτίζουν έναν πυρήνα, που εντός του θα περιλαμβάνονται 20 εμβληματικά μνημεία και αρχαολογικοί χώροι. Νέα murals χτυπιούνται παντού, μια γυάλινη υπαίθρια πινακοθήκη και μια γυάλινη βιβλιοθήκη ανορθώθηκαν στο μέτωπο της Νέας Παραλίας, Zax όπως λέμε… ποτέ εδώ και δεκαετίες δεν έχω ξαναδεί τη Θεσσαλονίκη σε τέτοιον ανασχεδιαστικό οργασμό.

Η Σταυρούλα Κλειδαριά είναι η ψυχή του The Authentics.gr

Δημοσιογράφος και ηγέρια ή Εγέρια (η λέξη προέρχεται από τη ρωμαϊκή μυθολογία και χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια προικισμένη γυναίκα που εμπνέει, συμβουλεύει και ασκεί επιρροή), η Σταυρούλα Κλειδαριά πρόσφατα ανέβασε στον αέρα το The Authentics.gr: «Τρέφω βαθιά εκτίμηση για την ομορφιά της ανθρώπινης φύσης, αγαπώ να παρατηρώ τις απίθανες δεξιότητες που συναντώ στους ανθρώπους γύρω μου και οτιδήποτε αποτυπώνει συναίσθημα με συγκινεί βαθιά. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα είχα αυτόν τον νέο έρωτα στη ζωή μου, ένα newborn baby που έχει ρουφήξει όλη μου την ενέργεια κι έχει δώσει σχήμα, χρώμα, σάρκα και οστά σε όλα όσα έχω αγαπήσει όλα αυτά τα χρόνια. Απόσταγμα της πολύχρονης ενασχόλησης μου με τα περιοδικά, το νέο online magazine TheAuthentics.gr αναδεικνύει την ομορφιά σε κάθε της έκφανση, εστιάζει στη δημιουργικότητα, συναντά ανθρώπους που τρέφουν το όραμά τους με νέους ορίζοντες, εξελίσσοντας το αντικείμενό τους με τρόπους υποδειγματικούς, συνδυάζοντας τεχνικές του παρελθόντος με καινοτομίες. Πρόκειται για ένα μέσο στο οποίο η αισθητική και η αυθεντικότητα έχουν κυρίαρχο ρόλο, όπου οι creatives αυτού κόσμου βρίσκουν δίοδο έκφρασης και επικοινωνίας και όσα δημιουργούν προβάλλονται ιδανικά. Είτε προέρχονται από τον χώρο του πολιτισμού, του hospitality, της τέχνης, αρχιτεκτονικής, design κ.α. οι άνθρωποι γίνονται φωτεινά παραδείγματα που διαμορφώνουν την όμορφη πλευρά της ζωής με έναν τρόπο αληθινό, αυθεντικό και ουσιαστικό. Είναι αυτοί που επάξια έχουν μια θέση στην όλο και αυξανόμενη οικογένεια του TheAuthentics!»

Beat dis

«Ηost» στα Λαδάδικα, Τρίτη 27 Οκτωβρίου: ένα άχαστο πάρτι με τον ήχο και την υπογραφή μιας ομάδας που δεν χρειάζεται συστάσεις, με το progressive 00s house να κελαηδάει όλη τη νύχτα. Synthessis o κωδικός των Γενναίων του Βορρά και τιμή και δόξα στους υπέροχους τέσσερις Θεσσαλονικοσυνθετικούς, X.p.Riens, Sunday Analogue, C.Kal και Chris Tek. Αν λόγω των εορτασμών του Πολιούχου και του Έπους προγραμμάτισες να ανέβεις στον Όλυμπο ή (μπράβο!) να επισκεφτείς (επιτέλους) το Μουσείο στις Αιγές, μη χολοσκάς που θα το χάσεις. Η ομάδα τους εμφανίζεται τακτικότατα και στο Γιαπί της Βαλαωρίτου, οπότε αν είσαι φαν του συγκεκριμένου genre κάνε το σωστό, οπότε σου κάτσει.

Έγκλημα στο Αλκαζάρ (not!)

24668 επισκέπτες τις πρώτες επτά ημέρες λειτουργίας του και η Θεσσαλονίκη κατασυγκινημένη σχεδόν να μην το πιστεύει. Τόσοι έτρεξαν να δουν το Χαμζά Μπέη Τζαμί, που απελευθερώθηκε από τις λαμαρίνες και παραδόθηκε στολίδι λαμπερό ξανά και δοξασμένο, μετά από δεκαετίες εγκατάλειψης. Συνδυασμένο με το εξίσου εντυπωσιακά ανακαινισμένο Μπέη Χαμάμ της Αριστοτέλους, το Αλκαζάρ σηματοδοτεί μια ακόμα μεγάλη στιγμή για την Εγνατία, που τις νύχτες αστράφτει δοξασμένο βουλεβάρτο με τα όλα του: δεν χορταίνω να την περιπολώ πάνω κάτω, πανσπερμία από φώτα-φλέβες παλλόμενες, διαθλούν ιστορικούς όγκους και λεπτομέρειες αιώνων στο άπειρο του ουρανού πάνω από το κεφάλι της. Στα συν του νέου Αλκαζάρ είναι και το gift shop για τις απαραίτητες μερολαμπίλιες, όπου εργάζεται ο ευγενέστατος Αντώνης Μετσολάρι.

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης: Θρέμμα του Άθω

Τόπος μυστικής εσωτερικής ζύμωσης υπήρξε το Άγιον Όρος για τον λογιότερο των Θεσσαλονικιών συγγραφέων και ζωγράφων, καθώς το επισκέφτηκε 94 φορές από το 1933 ως το 1992. Στο επίκεντρο της έκθεσης με την οποία η Αγιορειτική Εστία συμμετέχει στα 61α Δημήτρια, βρίσκεται το σημειωματάριο από την επίσκεψή του το 1952, με σχέδια και γράμματα που αναφέρονται σε ονόματα μοναχών και αγίων. Ο Πεντζίκης μνημονεύει επίσης τοιχογραφίες και ιδιαίτερες χλωρίδες και πανίδες που τον εντυπωσίασαν, ενώ η αφίσα - έργο τέχνης είναι σχεδιασμένη από τον Θανάση (designmono) Γεωργίου. Στην έκθεση περιλαμβάνονται σπάνιο αρχειακό υλικό από το μυθικό Φαρμακείο Πεντζίκη στην Εγνατία, όπως και ζωγραφικά έργα που φιλοτέχνησε, εμπνευσμένα από εκείνη την επίσκεψη.

Fatheland!

Στη Στρατηγού Καλλάρη με μπλε σκαμπό, Aphex Twin και Kraftwerk στάμπες σε σκέιτ σανίδια κρεμασμένα στους τοίχους, εκεί είναι το Father με τις εκλεκτές καφεΐνες και τα κολασμένα βινύλια τζαζ, άφρο, άμπιεντ και synth, Μπραζίλ, τέκνο και ντίσκο. Διάφοροι δισκοπαίκτες κυμβαλίζουν κατά καιρούς ή ανταλλάσουν ιστορίες, όπως έκαναν οι ήρωες στο High Fidelity, μια από τις αγαπημένες του ιδιοκτήτη Χρήστου Εξαρχόπουλου, aka Chris X και Radio Berlin. Από τα πιο κουλ και ακομπλεξάριστα στέκια της πόλης ακριβώς επειδή δεν πουλά ψαγμενιά αλλά καλή καρδιά μόνο.

Υπογλυκαιμίες; Σ’ έχω…

Ρroficherie θα πει προφιτερόλ, τιραμισού, ουρές στη Βενιζέλου, όπως επίσης και τραγανά choux στη βιτρίνα. Η μυρωδιά τους με κάνει να κλαίω, ύστερα μπαίνω εντός και βαυκαλιζόμενος… χαλάλι οι θερμίδες και το στράφι που πάει η δίαιτα. Και εκλιπαρώ τα κορίτσια σαν τον Κιθ (κάποτε) Ρίτσαρντς με στερητικό κολντ τέρκι «μήπως μπορείτε να ραντίσετε με παραπάνω θεϊκές ρινίδες καφέ τη μελιστάλαχτη κρέμα σας;». Δεν μου αρνούνται ποτέ.

Οδός Ολύμπου, fan facts

Σαρδέλες όχι ό,τι κι ό,τι, αλλά «Χαρούμενες Σαρδέλες». Επίσης, μπαρ «Καράτε», «Κιτς και σ’ έφαγα», «Πρόβατο στον Καθρέφτη», «Της μάνας σου», «Grasshopper», «Στόρι», «Σουμάκι», «Σαλουμερία», «Εστέτ», «Τσαρουχάς», το «Πικάπ», «Μπάτε Σκύλοι», «Bannie Pop-up», «Go with the flow», «Blues bar», «Αναψυκτήριο», «Nago», «In Rock», «Oly SKG», «NR40 SKG»… χαμός. Στην οδό Ολύμπου όλα αυτά, έναν από τους πιο κουλ δρόμους του πλανήτη κατά το λονδρέζικο Time Out, που έχει τόσα ωραία μέρη για να πιεις, να αράξεις και να κατευχαριστηθείς μέρες και νύχτες στα πέριξ της Ρωμαϊκής Αγοράς.

Οι Celestial Vagabonds της Νάσιας Decomposition Στυλίδου

Μια κοσμογονία γυναικείων υπάρξεων που επαναπροσδιορίζει τον χρόνο, ανατρέποντας τις πατριαρχικές αφηγήσεις περί ανυπεράσπιστων και παθητικά αδύναμων όντων: ανασύροντας πρότυπα γυναικών που όχι απλά αρνήθηκαν να υποταχθούν αλλά πολέμησαν λυσσασμένα για την ανεξαρτησία τους, η Νάσια Στυλίδου, αρχιτέκτονας που καλλιτεχνικά υπογράφει ως Decomposition, καταθέτει ένα εικαστικό μανιφέστο ωδή στη γυναικεία αυτονομία και τη θηλυκή δύναμη. Από τις Shieldmaidens και τις Βαλκυρίες πολεμίστριες και στην παράδοση των θρυλικών Onna Musha, όπως αποκαλούνταν οι γυναίκες Σαμουράι, οι γυναίκες της Στυλίδου, που εκτίθενται στην Toss gallery, είναι οργανωμένες σε ανεξάρτητες μητριαρχικές κοινωνικές δομές και μακριά από κάθε είδους έλεγχο και πατρονάρισμα. Ως τις 29 Οκτωβρίου τα αστρικά κορίτσια ενός άλλου γαλαξία, σας περιμένουν στη Βαλαωρίτου, επάνω από το La Doze.

Οι ψημένοι άθλοι του Ηρακλέους

Φιστίκια ακαθάριστα, ψημένα αμύγδαλα, αποξηραμένα φρούτα και χίλια καλά ακόμα εντός, με υπογραφή Ηρακλής Καραφουλίδης, από το 1939. Περνάω τις νύχτες και σαρώνω τα δέοντα, όπως κάνει κι όλη η πόλη, άσε που καταφθάνουν στον Ηρακλή ως και από τα περίχωρα. Ο ιδρυτής της δυναστείας ξεκίνησε τη φιστεκερί από την Αχειροποίητο, μετακόμισε στην Αγίας Σοφίας, αργότερα «ηράκλαρε» στο Διοικητήριο, μέχρι να ρίξει άγκυρα στο 59 της Ολύμπου. Και να ριζώσει. Οι φούρνοι και τα μπακιρένια καζάνια του δεν έπαψαν ποτέ να ψήνουν και να καβουρδίζουν τα αριστότερα των ποπ κορν και των ρόκι, τον πάτερ Φαμίλια διαδέχτηκαν οι γιοι του Γιάννης, Γαβριήλ και Δημήτρης και ο θρύλος της οικογένειας καλά κρατεί: ξηροκαρπάδικο «Ηρακλής», Φεράρι από μαύρα σπόρια, ιπτάμενη Lexus από φουντούκι, Laborgini από ψημένα σύκα και δαμάσκηνα… συγκρατήστε με.

Χαμογελάστε, ThessVoice is in da house!

Χρυσοστόμου Σμύρνης 19, The Greek Foundation Café: η Δήμητρα, η Μαριλένα και η Ιωάννα κάνουν χαμογελαστό διάλειμμα 15 δευτερολέπτων για τη λήψη που τους ζητώ. « Τι θα γράψετε;». Τα καλύτερα. Για τον εκλεκτό, ολόδικό τους καφέ, τα άλμπουμ τέχνης, αρχιτεκτονικής, ντιζάιν και ταξιδιωτικής γαστρονομίας με την υπογραφή της απόλυτης ελληνικής πλατφόρμας στιλ και ιδεών, που, επιτέλους, απέκτησε γήινη έδρα: εδώ όπου κάποτε βρισκόταν το «Piece of Cake», λαός πολύς ξανά και χαρά μεγάλη.

Digital Beings

Ψηφιακές οντότητες στο Πειραματικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, στο Λιμάνι: η Μόνα Λίζα έκανε κατάληψη στο κορμί του Χόμερ Σίμσον, αγάλματα ξεκαβαλικεύουν το βάθρο και αμολιούνται στην πόλη και χάρτες φτιαγμένοι από τμήματα που αφαιρέθηκαν από 561 κομμάτια του αστικού πολεοδομικού ιστού της Αγίας Παρασκευής, σε προσκαλούν να τους αναδιατάξεις. Λέξεις που κρύβονται πίσω από πόρτες και ένα ευρύ πεδίο συνάντησης διαφορετικών προσεγγίσεων, θίγουν τη σχέση ανθρώπου και τεχνολογίας με μετατοπίσεις, εντάσεις, ήχους και περίεργες διαχύσεις εικόνας που δημιουργούν εμπειρία εμβυθιστικής θέασης. Η έκθεση πραγματοποιείται με αφορμή τα δέκα χρόνια λειτουργίας του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Οπτικές Τέχνες στην Ψηφιακή Εποχή» του Τμήματος Ήχου και Εικόνας του Ιόνιου Πανεπιστημίου. Η επιμέλεια είναι της Ειρήνης Παπακωνσταντίνου και του Κωνσταντίνου Τηλιγάδη, εικαστικού, καθηγητή και διευθυντή του προγράμματος. Ως τις 25 Οκτωβρίου, προλαβαίνεις.

Σαν βρεις τον πηγαιμό για το Royal Alzheimer Hall…

Ως το Ρετζίκι είναι μακρύς ο δρόμος, μα αν αγαπάς τις εναλλακτικές μουσικές, ένα τίποτα είναι να πιάσεις το σημείο Πεύκα, να βρεις τη Λεωφόρο Παπανικολάου (αριθμός 32) και να καραγουστάρεις με τα live sessions που διοργανώνουν οι Τίτος Καρυωτάκης και Χρήστος Χαρμπίλας. Οι αυτού εξοχότητες παμμέγιστοι ηχολήπτες και ιδιοκτήτες του στούντιο Royal Alzheimer Hall, ξεκινούν και πάλι να υλοποιούν ένα πρότζεκτ που σκοπό έχει να καταγράψει ζωντανά τη μουσική της πόλης, με τους ακροατές παρόντες στο δωμάτιο. Οι βραδιές ηχογραφούνται και βιντεοσκοπούνται ζωντανά και το πρώτο λάιβ της σεζόν μυρίζει σκοτάδι, πειραματισμό και αναλογικές εντάσεις. Σιγά σιγά θα υποτροπιάσουν σε ηλεκτρονικές ψηφιακές, όταν οι Psychedelic Trips to Death (Ντίνος Ιωσηφίδης και Πάνος Αναστασιάδης) το αποφασίσουν. Η είσοδος είναι ελεύθερη (κάθε συνεισφορά για τη συνέχεια του πρότζεκτ, βέβαια, είναι δεκτή), δεν διατίθεται αλκοόλ και η μουσική ξεκινά να παιανίζει στις 7.