Ο θρύλος της τζαζ φιούζιον μάγεψε τη Θεσσαλονίκη
Ασταμάτητο γκρουβ και δεξιοτεχνία ανέγγιχτη από τον χρόνο. Κι όταν ο αμφιδέξιος Μπίλι Κόμπαμ φόρτωσε από δύο μπαγκέτες σε κάθε χέρι, για να επιδοθεί σε ένα από τα κλασικά ηφαιστειακά ντραμ σόλο του, δεν υπήρξε άνθρωπος στο κατάμεστο Βελλίδειο που να μην αναρωτηθεί «wtf?». Είναι 82 χρονών ο Μπίλι με την μπαντάνα στο μέτωπο και τα κλασικά γυαλιά ηλίου να του κρύβουν τα μάτια, αλλά ακόμα κλωτσάει τις διπλές γκραν κάσες σαν έφηβο πουλάρι.
Χείμαρρος, αλχημιστής, ο Κόμπαμ σάρωσε τα γκονγκ, τα ηλεκτρικά κουστά, τα χι χατ και τα καθοδηγητικά πεντάλια, με την ίδια άνεση που είχε όταν πιτσιρίκι ακόμα, τον περασμένο αιώνα, ανέβηκε στη σκηνή με τον Μάιλς Ντέιβις, παρόλο που τη χθεσινή βραδιά δεν έπαιξε τίποτα από το «Bitches Brew». Ούτε τίποτα από τα θεϊκά με τους Mahavishnu Orchestra μας φιλοδώρησε, όμως ξέραμε από την αρχή ότι ο Μπίλι Κόμπαμ, καλεσμένος του 61ου Φεστιβάλ των Δημητρίων, στη Θεσσαλονίκη θα μας έρθει με το κουιντέτο του για να επιτελέσει μόνο αποστολή με κωδικό «Spectrum». Κοινώς, να αποδώσει στιγμές από εκείνη την παλαβωμένη τζαζ φιούζιον του μυθικού δίσκου του ’73. Απ’ όπου οι Massive Attack σάμπλαραν την μπασογραμμή του «Stratus» και εκτόξευσαν την αποδοχή του και στις ηλεκτρονικές αρμάδες της δεκαετίας του ’90. Στις ηλικίες και τους ψυχισμούς, δηλαδή, όπου η συνεργασία του ντράμερ με τον Τσάρλι Μίνγκους ή τον Τσικ Κορία δεν προκαλούσε ρίγος, όμως το «Safe From Harm» των Massive Attack κατάφερε να τους μαγκώσει.
Εξού και χθες στο φίσκα Βελλίδειο, η ηλικιακή γκάμα απαρτιζόταν από εβδομηνταφεύγα παλιοκαραβάνες, που προσήλθαν για «Spectrum» προσκυνηματικό τουρισμό, πενηντακάτι που μυήθηκαν στη θρησκεία του Κομπαμισμού μέσω Μπρίστολ, συν εκατοντάδες πιτσιρικάδες μουσικούς κρουστών και μπλιμπλικάδων που κατέφθασαν για να κοινωνήσουν θαυμαστά χειροποίητα ενώπιων των ανθρώπων ρυθμικά μπιτ. Από τα καθαγιασμένα χέρια του Μπίλι. Του απόκοσμου αρχιτέκτονα του ρυθμού, του μεγάλου μυσταγωγού. Καθήλωσε. Μερικές μόνο από τις λέξεις και τα συναισθήματα – κλειδιά, που βοηθούν να περιγραφεί η χθεσινή εμπειρία που ζήσαμε στη Θεσσαλονίκη.
Για το κλείσιμο της έξοχης βραδιάς, βέβαια, προτίμησε το «Tinseltown», κομμάτι που δεν περιέχεται στον δίσκο «Spectrum», όπου και εκτός από το «Stratum», το κουιντέτο του Κόμπαμ αποθεώθηκε και στο «Red Baron». Επίσης, μπορεί πάλι από το «Spectrum» να μην έπαιξε το «Le Lis» (She is alone now so she might just still), αλλά δεν έγινε δα και μεγάλη ζημιά: Πήγαμε για να μεταλάβουμε με όσα και όποια τραγούδια ήθελε να μας ευλογήσει ο δημιουργός τους. Σε ευχαριστούμε, Κύριε.
