Kyoki Clothing: Τα slow made χειροποίητα ρούχα και η μίνιμαλ μόδα της ντιζάινερ Ζωής Παπαγεωργίου

Περί Kyoki Clothing και άλλων ωραίων δαιμονίων: Ρούχα για όσα κορίτσια αγαπούν το τελευταίο των Fontaines D.C. (ακούγεται στο ριπίτ κατά τη διάρκεια της «ανάκρισης»), όπως και για όσες λατρεύουν τις γραμμές της Ρέι Καβακούμπο, τα ψυχρά χρώματα, τα σκληρά υφάσματα («ψωνίζω από το Ωραιόκαστρο, την Αθήνα και το Ηράκλειο»), τις oversized αρχιτεκτονικές ογκομετρικές δομές και, φυσικά, τις μίνιμαλ γεωμετρίες. Έξτρα τιπ: γεωμετρίες με διακριτικές πινελιές αβαν-γκάρντ. Αυτά, ως προς τη φετινή σειρά που η Ζωή Μαρία Παπαγεωργίου την ονόμασε KAGE: σκιά, ομίχλη, αντανάκλαση, φως από τα αστέρια ή την πίσω πλευρά του φεγγαριού, αυτό σημαίνει KAGE.

Η Ζωή λατρεύει τον γιαπωνέζικο τρόπο σχεδιασμού, όπως και τον πλήρη έλεγχο επί της διαδικασίας: πατρόν, κοπή, ραφή, όλα τα στάδια της χειροποίητης δημιουργίας τα επιμελείται και τα επιτελεί από το άλφα ως το ωμέγα. Ολομόναχη. Κοινώς, εδώ, στο Μπιτ Παζάρ όπου ανταμώνουμε (την προσέγγισα λέγοντας «ξέρεις, ανεβοκατεβαίνω κάθε μέρα το μονοπάτι από Άνω Πόλη, και οπότε το βλέμμα μου πέφτει στη βιτρίνα σου σκέφτομαι συνεχώς την Καβακούμπο, την Αμβέρσα και τον Μαρτζιελά»), στο ατελιέ, εργαστήρι και showroom, δεν της περισσεύει δευτερόλεπτο για χάσιμο.

Στα παραπάνω να συνυπολογίσετε και το ινσταγκραμικό παιχνίδι της προώθησης, το «φόρτωμα» με φρέσκο εμπόρευμα του σάιτ της, συν φυσικά τις απαραίτητες λογιστικές. Όμως, αυτό δεν είναι το τίμημα της ανεξαρτησίας και του DIY από επιλογή; Όπως και του να βιοπορίζεσαι αξιοπρεπώς χωρίς να κάνεις σκόντο (ούτε πόντο!) στις βασικές σου αξίες, ή έστω στην εξής μία: so far so good για τη Ζωή Μαρία Παπαγεωργίου, που πάντα αγαπούσε να φτιάχνει τα ρούχα της, αλλά ποτέ δεν φανταζόταν πως μια μέρα θα έστηνε το δικό της label, ονόματι Kyoki.

«Το Kyoki γεννήθηκε από μια ιδέα: ότι το ρούχο μπορεί ταυτόχρονα να είναι απλό αλλά και απρόβλεπτο, όπως και το ότι η φόρμα και η δομή του (η Ρέι Καβακούμπο που λέγαμε) έχουν μεγαλύτερη σημασία από τις τάσεις». Ασύμμετρες φόρμες, όντως, καθαρές γραμμές, τρέλα, ελευθερία, πειραματισμός, αυτό θα πει Kyoki, όπως μου μεταφράζει από τα γιαπωνέζικα τη σημασία του ονόματος που διάλεξε για τα ρούχα της.

Ένα διαρκές παιχνίδι σκέψης πρώτιστα και κατόπιν εκτέλεσης, σε νόρμα out of the box, θα πει Kyoki, όπως φιλοσοφούμε με τη Ζωή, ενώ έξω από το ατελιέ της κάνει μια τυπική αμβερσιανή και θεσσαλονικιώτικη υγρή μουντή μέρα, ό,τι πρέπει για τα πόντσο και τα άνοράκ της. Κοτλέ bomber jackets με φερμουάρ και ψηλούς γιακάδες, ανοιχτές λαιμοκόψεις, λάστιχα στη μέση και batwing μανίκια με φαρδιές μαντσέτες, zapone κοντομάνικα τοπ και μπλε μεταλλικά αδιάβροχα, ballon παντελόνια, και ορίστε μερικά ακόμα χρήσιμα πράγματα που πρέπει να ξέρετε για τη Ζωή Μαρία Παπαγεωργίου, πέρα από το ότι τα ρούχα της είναι δυναμίτες: Ήταν μια από τους υπέροχους πέντε που άνοιξαν το καφέ μπαρ «Tabya», πιο πριν σέρβιρε στο «Local», όμως παράλληλα με την εστίαση σπούδασε τέσσερα χρόνια στην ΑΚΤΟ, με μέντορα τη Μένη («θεότητα») Σαραπίδου. Ήταν αναπόφευκτα, δε, τελεσίδικο για αυτήν να μπει στον κλάδο, όταν φίλοι της, που ήθελαν να δωρίσουν τσάντες σαν και τη δική της στα κορίτσια τους, την παρότρυναν να τις βγάλει σε μαζική παραγωγή. Μια από τα ίδια και με τα κορίτσια που αντάμωναν με τη Ζωή στο «Πράσινο Δωμάτιο», το καφέ του Φεστιβάλ Κινηματογράφου: «Αυτά που φοράς είναι καταπληκτικά, μην το σκέφτεσαι, ξεκίνα».

Κι έτσι βρίσκομαι εδώ στο Μπιτ Παζάρ («άνοιξα τον Απρίλη του 2025»), να ακούμε παρέα με τη δεσποσύνη Kyoki το τελευταίο των Fontaines D.C. και να ανταλλάσσουμε αβρότητες περί Ρέι Καβακούμπο, KAGE σκιών, όπως και για τη σημασία του να αντιστέκεσαι στην τάση της σεζόν που τα θέλει όλα ροζ, κοντράροντας με ψυχρά χακί και μπορντό.

Kyoki, Τοσίτσα 14, kyokiclothing.gr