Νέα Αγορά Μοδιάνο: Βόλτα και εικόνες σε πρώτο πλάνο

Μπουγάτσα εκ Θεσσαλονίκης, σουτζουκάκια με ρωσική, μαγειρείον «Η Βόρεια Ελλάς», εκλεκτά τυριά και αλλαντικά, μαναβική θεσπέσια, κρεοπωλείο, ιχθυαγορά, χασαποταβέρνα, ωραία νέα; Τα καλύτερα. Γιατί άνοιξε χωρίς ταρατατζούμ και τυμπανοκρούσιες χθες το μεσημέρι. Κατά τύχη με τον φωτογράφο Λάζαρο Γραικό, τσαρκάροντας και χαζολογώντας στα πέριξ χωρίς σκοπό (Θεσσαλονίκη είσαι και η ραστώνη του καλοκαιριού κρατάει ακόμη), δεν είχαμε ιδέα ότι τα «θυρανοίξια» της Αγοράς Μοδιάνο θα συντελεστούν έτσι ξαφνικά. Είδαμε φως και μπήκαμε, κοινώς, μιας και τα αδέλφια Γιώργος και Θωμάς Δούζης δεν έστειλαν πουθενά ένα δελτίο Τύπου που να προαναγγέλει το γεγονός. Στο τσακαπίκο μπιρμπιλίκο άνοιξαν τη νέα Μοδιάνο, χωρίς επικοινωνιακά χάπενινγκ, πιαρτζήδες να τρατάρουν welcome drinks, κάμερες να αναμεταδίδουν και γκεστ ινφλουενσερατζήδες να κάνουν χαριτωμενιές λάιβ. Ζήτω τους, είναι γνωστή η αποχή τους από τις δημοσιότητες κι ας μετρά ο όμιλός τους 1000 εργαζόμενους Ergon-ίστας σε όλον τον πλανήτη.

Τι βλέπω, σε random: καφεκοπτείο και μπιραρία, ανθοπωλείο και καλλωπιστικά φυτά, παστουρμάδες μυρωδάτους και κρεμάμενες σκελίδες σκόρδων. Από το πρώτο βήμα η γοητεία της αγοράς σε συναρπάζει, για μισό, εδώ εκτελείται και επιτελείται μικρό θαύμα. Μια ολική επαναφορά, μια συγκινητικά ολική επαναφορά στην ιδανική της μορφή, έτσι νιώθω, Μοδιάνο όπως παλιά. Από τα βάθη του θεσσαλονικιώτικου χρόνου, Μοδιάνο σημείο συνάντησης για ψώνια και κους κους, για ούζα, γούστα, τέλια και τι χαμπάρια, παίδες. Του λαού και των εμπόρων, των επισκεπτών και πασών των εν Θεσσαλονίκη λόκαλ ή γκεστ. Εξού και αναμενόμενο αυτό που βλέπω να συμβαίνει. Παρόλο το σεμνό και ταπεινό του ανοίγματος, δεν υπάρχει διερχόμενος από την είσοδο της Ερμού ή από το πέρασμα της Βασιλέως Ηρακλείου που να μην περάσει το κατώφλι και να μη συγκινηθεί, ενθουσιαστεί και αναμεταδώσει το γεγονός της επιστροφής της. Να μη σταθεί, δοκιμάσει, ευφρανθεί και μετά σπρεντάρει τα νέα, πώς, δηλαδή, μετά το πατρατάκ της πρώτης επανεκκίνησης (περασμένα, ξεχασμένα, πάμε για άλλα, Θεσσαλονίκη είσαι), οι Δούζηδες της Ergon Foods που ανέλαβαν να κυβερνήσουν το «καράβι» χτύπησαν διάνα.

Παιδιά μεγαλωμένα στην πιάτσα της Μοδιάνο του τότε, με μνήμη και σέβας, οι Δούζηδες τα κατάφεραν. Την ανέστησαν, γιατί αυτό που βιώνω είναι η παλιά καλή Μοδιάνο. Με τιμές φιλικές και λαϊκές, και των πουλιών το γάλα που μπορούν να το δοκιμάσουν όλα τα βαλάντια και να το πληρώσουν όλες οι τσέπες. Τα λέω αυτά γιατί ήταν το κυρίαρχο θέμα συζήτησης τον καιρό της αναμονής στον καθημερινό ή τον σόσιαλ διάλογο: πόσο θα πηγαίνει το μαλλί; Είχε κάθε δίκιο η Θεσσαλονίκη να είναι καχύποπτη, την προηγούμενη φορά στη Μοδιάνο «αι τιμαί ήτο φαρμακείου». Επομένως, ας μιλήσει το ρεπορτάζ, που μεταδίδει κατηγορηματικά: Οικονομικά, η νέα Μοδιάνο δεν έχει σχέση με την παλιά, τα αφεντικά τρελάθηκαν και ρίξαν τις τιμές.

Συνεχίζω να αναμεταδίδω εικόνες, μυρωδιές, γεύσεις και στέκια που βλέπω εντός: πουλερικά και φρέσκα αυγά, τυροκομικά από τη Φάρμα Κοζάνης, παντοπωλείο και «Αρτιζανάλ» αλλαντοζυθοπωλείο με εκλεκτά τυριά και αλλαντικά που σερβίρονται στη λαδόκολλα ή σε σάντουιτς επιλογής και κρασί στα όρθια. Γυράδικο το «Έπος» και παρακάτω μπακαλιαράδικο με παγωμένη μπίρα και θρακιώτικη σκορδαλιά με ψωμί και καρύδι. 

Ψάχνω τον αρχιμάστορα και τον πετυχαίνω στον χαμό: 15 χρόνια στο τιμ της Ergon, o Παναγιώτης Ξάνθης είναι ο άνθρωπος που μαζί με τους Δούζηδες μελετάει, στήνει, κονσεπτάρει και λανσάρει κάθε τι που έχει να κάνει με τις γεύσεις του ομίλου σε Ελλάδα και εξωτερικό, Ασία, Αμερική, Μέση Ανατολή, Αθήνα και Θεσσαλονίκη (παντού μπορείς να βρεις τα κουλούρια του Παναγιώτη, παραδοσιακά θεσσαλονικιώτικα ή σε γκουρμεδιές παραλλαγές!). «Σύντομα θα βγάζουμε στο μαγέρικο «Βόρεια Ελλάς» και πατσά ανάμεικτο, καλομελέτα κι έρχεται» μου λέει! 

Συνεχίζω την περιπλάνηση, ψητοπωλείον η «Σβούρα» με ροδοκόκκινα κοτόπουλα, μαναβική, λαχανικά, ξηροί καρποί, αποξηραμένα φρούτα αλλά και φρέσκα φρούτα από τις 7 κάθε πρωί ως τις 2 αργά τη νύχτα, όπως θα είναι το ωράριο της Αγοράς.

Κυαλάρω την κάβα με ελληνικό και διεθνή αμπελώνα, και λίγο παραπέρα το εντυπωσιακό «Herbarium» bar, στημένο με αισθητική παλιού φαρμακείου, που φτιάχνει δικά του μπλενταριστά κοκτέιλ και πρώτες ύλες παρμένες όλες από τον βιότοπο της παρακείμενης αγοράς. Εντυπωσιακό είναι και το «Ρεζερβέ», το κλασικό μπαρ με τα βινύλια και τα καλά ποτά. Όπως φυσικά και η «Μαγιά», η μικροζυθοποιεία που έστησαν οι Δούζηδες και παράγει σωστά αφρισμένη μπίρα, ενώ εντός του tap bar της σερβίρει βαρελίσιες μπίρες από όλη την Ελλάδα και sourdough πίτσα σπέσιαλ. 

Στο «Σαν Φρανσίσκο», το μπέργκερ είναι ζουμερό και οι πατάτες σένιες, ενώ στο «Μακαρονάδικο», ενώπιον του πελάτη, πλάθονται πετούρες, ραβιόλια, τραζανάδες και ζυμαρικά διάφορα. Χρήσιμο τιπ: 250 εργαζόμενοι υπάρχουν εδώ. 

Επόμενο συναπάντημα, Μαρία Κυριακίδου. Είναι η ψυχή του Ergon atelier μαζί με τη Χριστίνα Τσιραγγέλου, επικεφαλής αρχιτεκτόνισσα που έκανε την ανακαίνιση του Μοδιάνο. Με 160 άτομα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αρχιτέκτονες, γραφίστες και product designers, η Κυριακίδου προΐσταται και αναπολεί τα χιλιόμετρα επί χιλιομέτρων που ταξίδεψε η ομάδα τους «στη Βαρκελώνη και το Παρίσι. Εκτός από την Μποκερία και τις περιφερειακές ανοιχτές αγορές, μελετήσαμε και τις στοές. Όλα έγιναν γρήγορα αλλά με ενθουσιασμό εντός ενός χρόνου, από την ώρα και τη στιγμή που ο Θωμάς και ο Γιώργος αποφάσισαν να αναλάβουν την τύχη της Μοδιάνο».

Η αρχιτεκτόνισσα Μόρφω Παπανικολάου της Sparch, δεν έχει ανάγκη από συστάσεις, είναι αυτή που επιμελήθηκε την ανάπλαση της Μοδιάνο, πάνω στα σχέδια της οποίας βάδισε όλη η ομάδα του Ergon, για να στήσει έναν τόπο που η ελληνικότητα και η θεσσαλονικότητα παντρεύονται με τα ανάλογα μερκάντι του κόσμου. Εύφημος μνεία και στη Boo Republic, δικά μας παιδιά και τούτα, εξπέρ στον σχεδιασμό παντός είδους συσκευασιών και κομψών γραμματοσειρών. Γιατί οι πινακίδες στην προμετωπίδα του οικοσυστήματος των μαγαζιών της νέας αγοράς, εκπέμπουν αχλύ νοσταλγίας, ελαιόλαδα, αλοιφές και ζωντανές μουσικές, κιθάρα, μπουζουκάκι, κανονικό γλέντι επικρατεί εδώ σήμερα. Τσιπουροπωλείο «Ο Μέγας Ανατολικός», καφενείο «Μπελ Αμί», σουβενιράδικο, «Αστικόν» ζαχαροπλαστείο με κρέμες, φρέσκες πάστες και χειροποίητο παγωτό και λουκουμάδες με μέλι. Όπως η επιστροφή της! Γιατί, μέλι και ομορφιά στάζει η Αγορά Μοδιάνο, και ορίστε άλλος ένας θεσσαλονικιώτικος θρύλος, που από το χθες, επιστρέφει στο σήμερα στην ιδανική του μορφή, όπως θα παρατηρούσε και ο Χρήστος Βακαλόπουλος.