Kapani Project: Μπορεί μια λαϊκή αγορά να μας χαρίσει το date της σεζόν;

Ποιο είναι το dress code όταν το ραντεβού μας είναι σε ένα μέρος όπου, λίγες ώρες πριν, κάποιος διαπραγματευόταν την τιμή... για σαρδέλες; Σε μια πόλη εμμονική με τα polished outfits και τα spritz στην παραλιακή, η Θεσσαλονίκη συχνά ξεχνάει πώς είναι να φλερτάρει με το χάος της. Μέχρι που έρχεται εκείνο το Σαββατοκύριακο του χρόνου, όπου η πιο raw λαϊκή αγορά της πόλης αποφασίζει να φορέσει το πιο απενοχοποιημένο της άρωμα. Καλώς ήρθατε στο Kapani Project, που φέτος έκλεισε τα 10 του χρόνια. Και δεν έχει γεράσει ούτε λεπτό.

Τη μέρα, το Καπάνι είναι ο παράδεισος της παράδοσης. Αυθεντικότητα χωρίς φίλτρα. Όταν όμως πέσει το σκοτάδι, τα ρολά κατεβαίνουν, τα strob lights ανάβουν και τα στενά μετατρέπονται σε dancefloor. Μια αρένα όπου η underground club κουλτούρα τρίβεται (κυριολεκτικά και μεταφορικά) στην ιστορία.

«Αυτό είναι ίσως το πιο όμορφο στοιχείο. Δεν προσπαθούμε να αλλάξουμε την αγορά, αλλά να χτίσουμε πάνω σε αυτό που ήδη είναι», μας εκμυστηρεύεται η ομάδα του Kapani Project. «Μόλις κλείσουν οι πάγκοι και ανάψουν τα φώτα, ο χώρος αποκτά μια τελείως διαφορετική ενέργεια, χωρίς να χάνει τον χαρακτήρα του. Για δύο βράδια, τα στενά γίνονται ένα από τα πιο ιδιαίτερα dancefloors της Θεσσαλονίκης».

Μπορούν δύο αντίθετοι κόσμοι να συνυπάρξουν χωρίς ο ένας να καταπιεί τον άλλον; «Το στοίχημα είναι ακριβώς αυτό. Να συνυπάρξουν χωρίς να ακυρωθεί κανείς», λένε τα παιδιά της διοργάνωσης. «Η αγορά δεν είναι σκηνικό μιας χρήσης που στήνουμε για ένα πάρτι· είναι ένας ζωντανός οργανισμός με ανθρώπους, μνήμες και καθημερινότητα. Αυτή ακριβώς η ηλεκτρισμένη αντίθεση ανάμεσα στο παλιό και το σύγχρονο κάνει το Kapani Project τόσο εθιστικό».

Το ρομάντζο ανάμεσα στους clubbers και τους εμπόρους δεν ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Στην αρχή υπήρχαν σηκωμένα φρύδια και αμήχανες ματιές. Όμως μετά από δέκα χρόνια φλερτ, η σχέση έγινε επίσημη. Τη στιγμή που η βάρδια της αγοράς τελειώνει, οι άνθρωποι των πάγκων μένουν πίσω, ανοίγουν μια μπίρα και γίνονται ένα με τους καλλιτέχνες και τους nightlife nomads. Γιατί τίποτα δεν ενώνει τους ανθρώπους πιο γρήγορα από ένα καλό bassline σε ένα απαγορευμένο σκηνικό.

Φέτος, στα 10α γενέθλιά του, το σκηνικό ήταν ακόμα πιο εκλεκτικό. Δύο stages, το Alternative και το Fusion, έστησαν το ηχητικό παιχνίδι, ενώ performances και design εκθέσεις μας παρακαλούσαν να χαθούμε στα σοκάκια.

Αν έπρεπε να συνοψίσουμε τη νύχτα σε ένα τρίπτυχο; Το track: «Keep It Comin'» των Beat Addicts (Riordan Remix). Το ποτό: μπίρα στο χέρι. Και η εικόνα: χιλιάδες σώματα να πάλλονται σε ένα στενό, ανάμεσα σε κλειστές τέντες και νέον επιγραφές.

«Θέλουμε ο κόσμος την επόμενη μέρα να περνάει ξανά από την αγορά και να τη βλέπει με άλλο μάτι. Να θυμάται ότι οι χώροι της πόλης μπορούν να αποκτήσουν νέες, απρόσμενες ζωές».

Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μας δίνει η πόλη. Μερικές φορές, για να ξαναερωτευτούμε το μέρος όπου ζούμε, δεν χρειαζόμαστε τραπέζι σε εστιατόριο. Χρειαζόμαστε ένα καλό beat, ένα σκοτεινό σοκάκι στην ψαραγορά και το θάρρος να αφεθούμε στον ρυθμό της.