Η Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο, τα τελευταία χρόνια, δεν αδειάζει τελείως. Ή μάλλον, είναι τελείως άδεια το πρωί και το βράδυ των σαββατοκύριακων. Το κλισέ θα χρησιμοποιούσε λέξεις όπως ghost city ή σκηνικό μεταποκαλυπτικής ταινίας, για να μη μιλήσουμε για lockdown και ξύσουμε πρόσφατες πληγές. Κι όμως, η έρημη Θεσσαλονίκη δεν αναδύει κανένα δυσάρεστο συναίσθημα. Μόνο μακαριότητα και επιζητούμενη μοναξιά.