10 + 1 συναυλίες στη Θεσσαλονίκη και στη Χαλκιδική που αξίζει να ζήσεις τον Αύγουστο του 2026

Πού θα σας βρει ο Αύγουστος; Αν σας πετύχει στον βορρά, στη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική, έντεκα διαφορετικές συναυλιακές ιστορίες απλώνονται από τα Λαδάδικα μέχρι τον Λόφο της Σάνης, το Θέατρο Κήπου, τα Νέα Μουδανιά και τη σκηνή του Porto Valitsa. Δεν πρόκειται απλώς για ημερομηνίες στο ημερολόγιο, αλλά για έντεκα λόγους να ακούσουμε πώς διαφορετικές γενιές, σκηνές και γλώσσες συναντιούνται ζωντανά μέσα στο ίδιο καλοκαίρι, ανάμεσα σε πόλη και θάλασσα. Με ιδρώτα, μνήμη, ρυθμό, θόρυβο κι εκείνη τη σπάνια αίσθηση πως ήσουν πραγματικά εκεί, όταν συνέβαινε.

The Waterboys – Σάββατο 1 Αυγούστου, Sani Festival 2026, Λόφος Σάνη, Sani Resort

Οι Waterboys φτάνουν στον Λόφο της Σάνης έχοντας διανύσει μια από τις πιο παράτολμες διαδρομές του βρετανικού ροκ: από το μεγαλειώδες «Big Music» του «This Is the Sea» στην κέλτικη, βιολιστική ελευθερία του «Fisherman’s Blues». Ο Mike Scott παραμένει ποιητής, αφηγητής και ανασκαφέας μύθων. Το 2025 κυκλοφόρησε το άλμπουμ 25 τραγουδιών «Life, Death and Dennis Hopper», με Bruce Springsteen, Fiona Apple και Steve Earle. Στις 17 Ιουλίου 2026 ακολούθησε το «Atlantic Rain», τριπλή αρχειακή έκδοση με 25 ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις των sessions του «Fisherman’s Blues». Δεκαπέντε μέρες αργότερα, αυτή η ιστορία ανεβαίνει ζωντανή στη Σάνη, με παρελθόν, ανακάλυψη και αληθινό ρίσκο. Θα συμβεί κάτι ξεχωριστό; Όπως δήλωσε ο Mike Scott στην εξομολογητική του συνέντευξη στην ATHENS VOICE «την ώρα που τραγουδάω, πολύ συχνά ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να ειπωθεί κάθε στίχος εμφανίζεται στο μυαλό μου πριν ακόμη τον τραγουδήσω. Τότε η δική μου δουλειά είναι απλώς να τον αποδώσω όπως ο ίδιος “θέλει»” να ειπωθεί. Όταν συμβαίνει αυτό, είμαι πάντα ευτυχισμένος. Είναι σαν να μην παίζω εγώ τη μουσική, αλλά να παίζει εκείνη εμένα».

Δημήτρης Μπασλάμ – Ο «Γαργαληστής», Κυριακή 2 Αυγούστου, Porto Valitsa, Παλιούρι Χαλκιδικής

Ο «Γαργαληστής» δεν είναι απλώς παιδικό παραμύθι, αλλά το έργο με το οποίο ο Δημήτρης Μπασλάμ ξεκίνησε, το 2005, τη συγγραφική του διαδρομή. Μουσικός των Λαϊκεδέλικα του Θανάση Παπακωνσταντίνου, των Επισκεπτών του Γιάννη Αγγελάκα και των B-Movies του Παύλου Παυλίδη, γνωρίζει πώς μια ιστορία αποκτά ρυθμό και νεύρο. Ο ήρωάς του κλέβει το γέλιο που περισσεύει και το μοιράζει στα παιδιά που σπάνια χαμογελούν: ένας Ρομπέν των Δασών χωρίς όπλα. Στο Porto Valitsa, στις 2 Αυγούστου, η σόλο αφήγηση, τα τραγούδια και η θάλασσα μετατρέπουν την αλληλεγγύη σε ζωντανό παιχνίδι, χωρίς διδακτισμό, για μικρούς και μεγάλους, κάνοντας το κοινό συμμέτοχο στην ιστορία.

Voivod, Δευτέρα 3 Αυγούστου, Eightball Club

Οι Voivod ένωσαν το thrash με το progressive; Μάλλον επινόησαν έναν μεταλλικό κόσμο όπου οι δυσαρμονικές συγχορδίες του αείμνηστου Piggy, η επιστημονική φαντασία και η πυρηνική παράνοια ακούγονται σαν μήνυμα από χαλασμένο δορυφόρο. Τα «Killing Technology» και «Dimension Hatröss» διεύρυναν τα όρια του τεχνικού thrash, ενώ οι Snake και Away, με τους Chewy και Rocky, συνεχίζουν χωρίς να συντηρούν μουσείο. Το νέο «Symphonique», ηχογραφημένο με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Κεμπέκ, κυκλοφόρησε στις 5 Ιουνίου και αποκαλύπτει πόσο σύνθετη είναι πραγματικά η μουσική τους. Στις 3 Αυγούστου, το Eightball θα γίνει μέσα στο κατακαλόκαιρο, ένα ιδανικά κλειστοφοβικό εργαστήριο οργανωμένου χάους, χωρίς καμία υποχώρηση.

Βαγγέλης Γερμανός, Σάββατο 8 Αυγούστου, Porto Valitsa, Παλιούρι Χαλκιδικής

Ο Βαγγέλης Γερμανός μπήκε στη δισκογραφία το 1981 με «Τα Μπαράκια», σε παραγωγή Διονύση Σαββόπουλου, φέρνοντας κάτι σπάνιο για την εποχή: χαμηλόφωνες αμερικανικές μπαλάντες, ποπ ευαισθησία και καθημερινές ερωτικές ιστορίες, μακριά από τον βαρύ πολιτικό τόνο της Μεταπολίτευσης. Τραγούδια όπως τα «Σε θέλω», «Ανοιξιάτικη βροχούλα» και «Ο Απόκληρος» άνοιξαν δρόμο στη νεότερη ελληνική τραγουδοποιία. Στο Porto Valitsa, μόνος με την κιθάρα του —τη «συμφωνική ορχήστρα του εαυτού του»— επιστρέφει τα τραγούδια στην αρχική τους κλίμακα: φωνή, μελωδία, ιστορία και εκείνη τη λεπτή μελαγχολία που μυρίζει καλοκαιρινό μπαρ μετά τα μεσάνυχτα. Χωρίς ενορχηστρωτικά καταφύγια, εκεί όπου κρίνεται κάθε αληθινός, σπουδαίος τραγουδοποιός.

Soul II Soul, Σάββατο 8 Αυγούστου, Sani Festival 2026, Λόφος Σάνη, Sani Resort

«Νιώθω ευλογημένος στο 100%. Αυτό το μουσικό ταξίδι μπορεί να είναι και ένα “headfuck” μερικές φορές. Κράτησα τη συμβουλή του Τζέιμς Μπράουν: “Να προσέχεις τον ρυθμό σου, να μην θεωρείς τίποτα δεδομένο και να θυμάσαι ότι είσαι τόσο καλός όσο το τελευταίο σου σόου”. Εστιάζω σε αυτόν τον έναν άνθρωπο στο κοινό. Η αγάπη και το μίσος της βιομηχανίας είναι η ευλογία μου όταν ταξιδεύω σε χώρες που δεν μιλούν τη γλώσσα μου, αλλά επικοινωνούμε μέσω της μουσικής. Το κοινό στην Ελλάδα είναι ένας αδιάσπαστος κρίκος στην αλυσίδα των Soul II Soul. Είναι τιμή μου να έρθω να γευτώ την Ελλάδα, να τη μυρίσω και να ζήσω αυτή την εμβυθιστική εμπειρία που πρόκειται να μοιραστούμε.» δήλωσε μιλώντας στην ATHENS VOICE ο Jazzie B. Οι Soul II Soul δεν ξεκίνησαν ως συγκρότημα, αλλά ως λονδρέζικο sound system: ηχεία, μπάσο που χτυπούσε στο στήθος και πολυφυλετική κοινότητα γύρω από τον Jazzie B. Το Club Classics Vol. One μετέτρεψε αυτή την underground κουλτούρα σε γλώσσα. Τα «Keep On Movin’» και «Back to Life», με τη φωνή της Caron Wheeler, έδωσαν στη βρετανική soul αυτοπεποίθηση, κομψότητα και δύο Grammy. Η επιρροή επιμένει: το 2025 το «Back to Life» επέστρεψε μέσα από το «Update» του Burna Boy. Στη Σάνη, στις 8 Αυγούστου, δεν εμφανίζεται ένα νοσταλγικό όνομα, αλλά το sound system που έκανε το πολυπολιτισμικό Λονδίνο παγκόσμιο ρυθμό.

Apon, Σάββατο 8 Αυγούστου 2026, Ανοιχτό Θέατρο Νέων Μουδανιών, Φεστιβάλ Θάλασσας

Ο Apon δεν είναι απλώς ακόμη ένα προϊόν του TikTok. Πριν βγει μπροστά, έγραφε για άλλους· είχε ήδη μπει στα στούντιο της Panik και συνεργαστεί με την Ελένη Φουρέιρα. Μεγάλωσε με Καζαντζίδη, Πάριο και Τσιτσάνη, σπούδασε μπουζούκι και αργότερα ένωσε το λαϊκό τραγούδι με hip-hop παραγωγές και ψηφιακή αμεσότητα. Ο «Ονειροπόλος» έγινε διαμαντένιος, ενώ η νέα «Ηχογένεια», εννέα τραγούδια σε 22 λεπτά, δοκιμάζει ρεμπέτικες και παραδοσιακές μνήμες μέσα σε σύγχρονο ήχο. Στα Νέα Μουδανιά, στις 8 Αυγούστου, το ενδιαφέρον είναι να δεις αν η μαζική διαδικτυακή επιτυχία μετατρέπεται σε πραγματική λαϊκή σκηνική παρουσία, σε κοινό που ξέρει ήδη κάθε στίχο.

The Gangtet Quarter, Κυριακή 9 Αυγούστου, Porto Valitsa, Παλιούρι Χαλκιδικής

Οι Gangtet δεν παίζουν jazz ως κομψή μουσική υποκρούσεως. Το θεσσαλονικιώτικο κουαρτέτο στήνει τον ήχο του χωρίς πιάνο και σαξόφωνο: φλάουτο, ηλεκτρική κιθάρα, κοντραμπάσο ή ηλεκτρικό μπάσο και τύμπανα. Στο ντεμπούτο Manifesto, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2025, οι Γιάννης Αντώνογλου, Ανδρέας Παπακωνσταντίνου και Νικόλας Γέρσος μοιράζονται τη σύνθεση οκτώ πρωτότυπων κομματιών, αφήνοντας χώρο σε fusion, funk, jazz-rock και πειραματισμό, χωρίς να θυσιάζουν τη μελωδία στον τεχνικό εντυπωσιασμό. Στο Porto Valitsa, στις 9 Αυγούστου, αυτή η νέα σκηνή της Θεσσαλονίκης βγαίνει από τα υπόγεια και δοκιμάζει τις ιδέες της δίπλα στη θάλασσα, εκεί όπου κάθε αυτοσχεδιασμός μπορεί να στραβώσει όμορφα.

Ανδριάνα Μπάμπαλη & Tales from the Box, Παρασκευή 14 Αυγούστου, Porto Valitsa, Παλιούρι Χαλκιδικής

Η Ανδριάνα Μπάμπαλη έχει χτίσει διαδρομή έξι προσωπικών δίσκων και συνεργασιών με Αλεξίου, Νταλάρα και Πορτοκάλογλου, αλλά στο «Album» δεν περιορίζεται στις επιτυχίες της. Μαζί με τους Tales from the Box —τον Θάνο Σταυρίδη στο ακορντεόν και τη Στέλλα Τεμπρέλη στο τσέλο— ξεφυλλίζει τραγούδια δεμένα με παιδικές μνήμες, ελληνικό σινεμά, εφηβικά ακουστικά, φοιτητικά πάρτι και οικογενειακές αφιερώσεις. Το ντουέτο, γνωστό για τα μεσογειακά τοπία του Ciel, κινείται φυσικά ανάμεσα σε γλώσσες και είδη. Στις 14 Αυγούστου, στο Porto Valitsa, η λιτή ενορχήστρωση θα επιβεβαιώσει πως οι μελωδίες μπορούν να γίνουν τελικά κοινή, ανεξίτηλη βιογραφία κάτω από τον καλοκαιρινό ουρανό.

Βίκυ Λέανδρος, Σάββατο 15 Αυγούστου, Sani Festival 2026, Λόφος Σάνη, Sani Resort

Η Βίκυ Λέανδρος είναι η Ελληνίδα που κέρδισε τη Eurovision αλλά είναι και κάτι περισσότερο: η φωνή που απέδειξε πως η ευρωπαϊκή ποπ μπορούσε να ταξιδεύει χωρίς διαβατήριο. το «L’amour est bleu» κατέκτησε τον κόσμο μετά την τέταρτη θέση του 1967, ενώ το «Après toi» της χάρισε τη νίκη το 1972. Ηχογράφησε από γερμανικά και γαλλικά έως ελληνικά και ιαπωνικά, συνδέοντας chanson, schlager, folk και Θεοδωράκη. Μετά τον αποχαιρετιστήριο κύκλο συναυλιών και την επιστροφή της στη Eurovision του 2026, η πρώτη της εμφάνιση στη Σάνη, στις 15 Αυγούστου, μοιάζει λιγότερο με αναδρομή και περισσότερο με ζωντανή ευρωπαϊκή ιστορία έξι δεκαετιών, χωρίς σύνορα.

Μιρέλα Πάχου, Αδάμ Τσαρούχης, Τρίτη 25 Αυγούστου, Θέατρο Κήπου 

«Τα Κινηματογραφικά» έχουν ήδη περάσει τη δοκιμασία των sold-out εμφανίσεων στο Half Note, άρα δεν πρόκειται για πρόχειρο νοσταλγικό πακέτο. Η Μιρέλα Πάχου, ακορντεονίστα και δημιουργός του «Εδώ θα μείνω», φέρνει έντεχνο, λαϊκό και swing ένστικτο. Ο Αδάμ Τσαρούχης, σπουδαγμένος στο τραγούδι, το μιούζικαλ και την κίνηση, διαθέτει τη ζεστή άρθρωση ενός σύγχρονου jazz crooner και πρόσφατα κυκλοφόρησε το «Κάτω από το Φως του Φεγγαριού». Στις 25 Αυγούστου, στο Θέατρο Κήπου, ξεκινούν από τη χρυσή δεκαετία του 1960, περνούν σε νεότερο ελληνικό και διεθνές σινεμά και επαναφέρουν τα θρυλικά ντουέτα εκεί όπου ανήκουν: ανάμεσα σε ζωντανούς ανθρώπους που τραγουδούν μαζί.

Sacred Reich, Τετάρτη 26 Αυγούστου, Eightball Club

Οι Sacred Reich δεν έγιναν ποτέ οι πιο γρήγοροι ή θεαματικοί του thrash, υπήρξαν όμως πολύ συνειδητοποιημένοι: από το «Ignorance Is Bliss» και το «Surf Nicaragua» έως το «The American Way», ο Phil Rind έβαλε στο μικρόφωνο πόλεμο, ρατσισμό, πολιτική απάθεια και κοινωνική υποκρισία, πάνω στα κοφτερά riffs του Wiley Arnett. Το «Awakening» του 2019 διέλυσε 23 χρόνια δισκογραφικής σιωπής χωρίς να προσποιηθεί τη νεότητα. Στο Eightball, στις 26 Αυγούστου, θα παρουσιάσουν υλικό από το «Into the Abyss», το νέο άλμπουμ που κυκλοφορεί τον Σεπτέμβριο. Thrash με μνήμη, συνείδηση και ιδρώτα, σε απόσταση αναπνοής από το κοινό της Θεσσαλονίκης.

Pagan, Κυριακή 30 Αυγούστου, Θέατρο Κήπου

Οι Pagan ταιριάζουν ηλεκτρικές κιθάρες, τύμπανα και γκάιντα, αποκαλύπτοντας το σκοτάδι, τη βία και τη συλλογική μνήμη μέσα της, χωρίς φολκλορική ευγένεια και μουσειακή απόσταση. Στο «Κοίτα με», στο «Γιάννη» και στην «Καρότσα», τραγούδια της Δράμας, της ξενιτιάς και της Αλιστράτης μεταμορφώνονται σε σύγχρονο progressive folk με μεταλλική ένταση. Η Έβελυν Ασουάντ, η Κασσάνδρα της «Ορέστειας» του Θεόδωρου Τερζόπουλου, δεν ερμηνεύει απλώς: χρησιμοποιεί φωνή, σώμα και χορό σαν τελετουργικά εργαλεία. Στις 30 Αυγούστου, το Θέατρο Κήπου θα φιλοξενήσει όχι συναυλία αναβίωσης, αλλά μια ζωντανή σύγκρουση ρίζας, θεάτρου και ενστίκτου.