Fleur & Coco: H ζαχαροπλαστική στη Θεσσαλονίκη γίνεται pop art (και τρώγεται με jazz ή rave)
Η Σάντυ Δημητριάδου φτιάχνει entremets που μοιάζουν με ψυχεδελικά γλυπτά, ζωγραφίζει με mirror glaze και αποδεικνύει ότι ανάμεσα στα τρίγωνα Πανοράματος και τα κλισέ της πόλης, υπάρχει χώρος για γαστρονομική τέχνη.
Συνέντευξη με τη Σάντυ Δημητριάδου που δημιουργεί υψηλή ζαχαροπλαστική υπό το όνομα Fleur & Coco
Κάθε φορά που κάποιος φέρνει στο τραπέζι μια τούρτα γενεθλίων, περιμένουμε το κλασικό σενάριο. Παντεσπάνι, σαντιγί, ίσως λίγη σοκολάτα και τα απαραίτητα κεράκια. Μέχρι τη στιγμή που αντικρίζουμε την «Ιουλιέτα».
Ένα υγρό μάρμαρο σε βαθύ μοβ και πετρόλ mirror glaze, πασπαλισμένο στη βάση με κατακόκκινο red velvet crumble. Μέσα; Ένα layered θαύμα. Αέρινη μους μασκαρπόνε, εκρηκτικό ζελέ ράσμπερι και βελούδινη βάση. Κοιτάζοντάς την, το πρώτο πράγμα που σκεφτόμαστε είναι αν επιτρέπεται ποινικά να βάλουμε μαχαίρι πάνω σε ένα έργο τέχνης.
«Καμία καταστροφή!» ξεκαθαρίζει η Σάντυ Δημητριάδου, η δημιουργός πίσω από το Fleur & Coco. «Το entremet είναι ένα γλυκό-έκπληξη. Χρειάζεται να το κόψεις για να δεις το εσωτερικό του. Layers υφών, γεύσεων και χρωμάτων... Και έτσι, σταδιακά, έρχονται και οι γεύσεις στον ουρανίσκο, αφού το μαχαίρι έχει κάνει σωστά τη δουλειά του».
Για τη Σάντυ, η κουζίνα μετατράπηκε σε ατελιέ ζωγραφικής όταν μπήκαν στη ζωή της τα βρώσιμα λουλούδια του The Chilli Factor και οι τεχνικές της Ρωσίδας Glazing Queen, Ksenia Penkina. Σήμερα, ζωγραφίζει σχεδόν αποκλειστικά με τα χρώματά της, χρησιμοποιώντας αερογράφους και πλάκες γρανίτη σαν άλλη street artist της υψηλής ζαχαροπλαστικής.
Μπορεί όμως η Θεσσαλονίκη να εκπαιδευτεί στη γαλλική φινέτσα ενός entremet;
«Η αλήθεια είναι ότι η Θεσσαλονίκη είναι μια συντηρητική κατά βάση πόλη, με δύσκολο αγοραστικό κοινό. Αν κάτι πετύχει στην πόλη μας, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα πετύχει και αλλού», παραδέχεται με ειλικρίνεια. «Η αγορά όμως είναι μεγάλη και υπάρχει χώρος για όλους. Σιροπιαστά και entremet, χωριάτικες πίτες και laminated croissants, κουραμπιέδες και soft cookies... Εξάλλου, κάνω κι εγώ προφιτερόλ. Το έχεις δοκιμάσει;».
Στο ιδιότυπο αυτό «εργαστήριο χημείας», η απόσταση ανάμεσα στο masterclass και το χάος είναι μια λάθος κίνηση. «Το χάος είναι να γλιστρήσει μία τούρτα από τα χέρια μου και να πάει βόλτα στο πάτωμα!» ομολογεί. Στην άλλη άκρη του φάσματος, η έμπνευση έρχεται με χώμα και φρέσκο αέρα. «Μια βόλτα μου στο αγρόκτημα των Chilli Factor για να μαζέψω η ίδια τα λουλούδια, ναι (τυχαίνω ιδιαίτερης μεταχείρισης!) και εκεί τα ίδια τα λουλούδια αποφασίζουν ποιο θα είναι το επόμενο γλυκό».
Όσο για τη γοητεία της νύχτας και την ηδονή της γεύσης; Η «Ιουλιέτα» έχει τη δική της σαγηνευτική προσωπικότητα. «Τη βάφτισε η μαμά μιας φίλης όταν την έφτιαξα για πρώτη φορά, ήταν τέτοιος ο ενθουσιασμός της. Της ταιριάζουν οι jazz ήχοι της αγαπημένης Madeleine Peyroux, συνοδεία ενός καλού κόκκινου κρασιού. Ο σοκολατένιος μου κόσμος, όμως, έχει rave μουσική επένδυση και συνοδεύεται από μαργαρίτα!».
Όταν τη ρωτάμε για το μέλλον, δεν θα μας μιλήσει για απρόσωπες αλυσίδες παραγωγής. «Δεν έχω εξωπραγματικά όνειρα... Μια απλή, κατάμαυρη art deco μπουτίκ θα ήθελα».
Μέχρι τότε, τα entremets του Fleur & Coco συνεχίζουν να αποδεικνύουν ότι η σύγχρονη πολυτέλεια κρύβεται σε εκείνη τη στιγμή που ένα γλυπτό κόβεται στα δύο, αποκαλύπτοντας το χρώμα και την ψυχή του.
Instagram: @fleur_et_coco
